24 Ocak 1975

MEVLÂNA’yım ben!

1 Neye denir, nereden aranır? Kimden sorulur, nasıl yorulur? Nasıl denirse densin, netice HAKK’a bilinsin. 

2 Her olay olumludur, netice dolumludur. Beden yok olsa bile, ÖZ’ümüz kalımlıdır. Ben var isem sendendir, senin görünmeyen ÖZ’ündendir, bilinen sözündendir. Kal desem kalır mısın? Gel desem döner misin? Cümlenize selam olsun. Her gelen alsın, huzuru bilsin. Bulsun demedim. Huzur bilmektir, huzur ölmektir, bedeni silmektir.

3 Kucak dolusu sevgi ile geldi, YUNUS’um selamladı. 

4 “Alan aldı mı, bilen oldu mu, seven buldu mu? Daha önce dedik. Al, ol, bil. Gül ile bülbülü bir alsan, sen öyle dilediğin içindir. AŞK’a geldikte, bülbül öttükte; ne gülün duyduğu, ne bülbülün doyduğu görülür. Sende O’nu bildiğimi ben söylerim. Bende O’nu gördüysen, ‘Ben.’ dediğimdendir. Ne O’nu, ne beni çözemezsin; kendini bilmedikçe, var olanı görmedikçe. Gel gelesiye, sev veresiye, AŞK ile ölesiye. YA ALLAH!” dedi YUNUS’um yürüdü.

5 ‘Kalandan mısın?’ diye sorana de ki: ‘Bulandan olayım, görmezsem duyayım.’ Niyazın olumuna, gönüller dolusu niyaz ile katıldık. Müsterih olunsun. Kumuna su katılsın. Konu; ayna misali olacak, aynada dilenen görülecek. Kayıtta olan görülür elbet. Koşuyu elbet en hızlı koşan kazanır. Ne var ki, yolda takılandan olmazsa. Suyun aktığı yerde söze söz katılmaz elbet. Hiç bir söz yabana atılmaz. Ney ile üfleyen, mey ile derdini siler mi? ‘Dert?’ derse elbet. Ne var ki, ney ile meyi bilen, hiç bir olayı dert demez.

6 OMAR der ki: “Oyna, bildi isen; söyle, gördü isen. Bildiğinden kaçma. ‘Yerimden olurum, gözden silinirim.’ dersen; kaçtığın an, gönüllerden silinirsin. Bilen demezse, bilmeyen kimden öğrenir. ‘Umduk.’ denir, olmazsa üzüntüye düşülür. Umduğun olmadıkta; hata sende mi, umduğunu vermeyende mi?”

7 SOMUNCU der ki: “Eyledik bekledik, dört köşeye ekledik. Yedi kapı yokladık. Canlardan dedik, gelenin sözünü aldık. Açın aça sunacağı, sadece sözüdür. Aşığın aşığa sunacağı, sazıdır. Kulunun son varacağı, kapıdır. ‘Gireyim...’ deme. HAKKIN KAPISI asla kapalı değildir. Sormadan gir. ‘Gireyim mi?’ dersen, şüpheye düşmüş olursun, yerini ölçüye vurmuş olursun. Konuk gelenin sözünde bedeni, ÖZ’ünde aynası görülür. Sözü, kendini vermez. ÖZ’ü ne kadar gizlese, ayna misali verir.”

8 ‘Kemal; kemale ermiş, benliğini silmiş.’ denir. ÖZ’ünün kendini ayna misali vurmasıdır, gönlünün kainata yansımasıdır. Sade, kemale ermiş kulunun erginliği gözle görülür, ölçüsü bedeninden bilinir.

9 Cümlenize selam olsun. ALLAH’ıma emanet olunuz. Umduğunuzu yanınızda bulunuz. 

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH