|
23 Ekim 1975 MEVLÂNA’yım ben! 1 Geldik, gördük, cümleye
selam dedik. Günümüz aydın, gecemiz mübarek olsun. 2 ‘Yeni vazife
senin olacak.’ dedim. Korkma, bıkma. YARDIMCI’n çok. Yalnız ALLAH’ımdan izin ve
müsaade bekler. Sabrın ölçüldü, ‘Tamam.’ dendi. Ne var ki, sen gene sabret ve
sevgini göster; herkese ve her şeye. Çok söylenecek, fakat sen sus ve
sabret, herkesi kendin bil. VARAKA der ki: “Yazmak değil, uymak gerek.
Zaten bugüne kadar hep uydun, ne deseler aldırmadın, ‘ALLAH’a havale.’ dedin.
ALLAH’ım da sana hediyeni verdi. Hoşnut ol ki, hoş ve boş
kalasın.” 3 Sev her şeyi emi.
EYVALLAH. Seversen her şeyi, TEKLİK’i bulursun. Yani ALLAH’ımı.
Cümleniz uyun ve bulun. Senin yazılan. ALLAH’ıma emanet olun, hoşluk ve
boşluk bulun. (Boşluktan
maksat nedir acaba?) TEKLİK. ALLAH’a ısmarladık. 4 Bu gecelik
yetmez mi, daha ne istersin? Hep seninleyim ya. 5 ALLAH’ıma emanet
olasınız, umduğunuzu bulasınız. ALLAH’a ısmarladık.
|