27 Şubat 1976

(Bu sohbet, uçak kazasında ölen hostes Aynur Sürücü'nün mevlidinden hemen sonra alınmıştır.)

MEVLÂNA’yım ben! 

1 Candan CANAN'dan, koştuk her yandan. Söz ile aldık, ÖZ ile bulduk, cümle ile bir olduk. Aldık alanlarla, süzdük bilenlerle, döndük kalanlarla. Sevinen alanlardır, bulunan anılanlar. Selam olsun cümleye. 

2 'Alıyor mu?' denilenin sorgusu yersiz. Almaya gelirler, gönüllerle bir olurlar. 'Selam olsun.' dediler, niyaza hoşnut oldular. 'Kâl.' denilenin yargısına düşülmez. Gelenden sorulanın sözünü daha önce verdik. Hep bir olacağız dedik. 'Gölgeyi bilmedim, dileneni buldum.' dedi, selamını bildirdi. (Aynur mu?) EYVALLAH.

3 Oluğun yeri elbet suya denktir. Yolsuzu aradınsa, yolluyu buldunsa gösterendendir. Yol bilene sorulur, gösterilmez. 'Gerçeğin dışında olan kimdir?' denilir. Gelişe ağız büken, dönüşe taşlar dökendir. 'Çoktan BİR olur mu?' denilir. Cemaat; ALLAH dedikte BİR'dedir, dünyaya döndükte çoğalır. 'Dert nedir?' denir. Dünyanın dönüşünü beğenmeyendedir.

4 Daha önce verdik, söz ile dedik, özde bağladık. Kar aklıkta lekesiz iner. Kimi ağacı süsler, kimi akan suda erir, geldiği gibi döner. Kimi kendini toprakta bulur, toprak ile hemhal olur, çamurla karılır. Kar kirlendi denilir. Kar kirlendi dendikte; hata toprakta mı, karda mı, yoksa karanda mı? Ne toprakta, ne karda, ne karanda; karın kaderini dürende. 'Hata mı?' dendi. Hatasızlık O'nda. Rahmet gelmezse, kar inmezse; toprak ne verir.

5 "Düş gördüm, hayra yordum, karı toprağa serdim." dedi, YUNUS'um söze girdi:

6 " 'YUNUS düş görür müsün orada, uykuya varır mısın?' diyene sözüm. Düş diyenin sözüdür, düş bilenin gözüdür, düş uyuyanın özüdür. 'Ben görürsem veririm, ben varırsam eririm.' dedim dünya günümde. Karda olaydım erirdim, suya dönüp verirdim. Karda dala dönüştüm, suya varıp kaynaştım. Dünya halim bu benim. Ateşe düşüp tutuştum, kömür olup sürtüştüm, niyaz ile eriştim, geldim sizlerle buluştum."

7 'Dengi dengini bulsun, her kula nasip olsun.' denir. Dengine düşüren kim? Nasibi olduran kim? Kimlik; kulun adında, her soranın ardında. Gidene gel der, dönene selam eder. Darda kalan döner mi. 'Dost elini ver.' der mi? Dese darda kalmazdı, cümle ile kendini bölmezdi.

8 'Aradık bulacağız, gelişte beraber olacağız.' diyenlere sözüm. Her an sizlerle ÖZ'üm, bakan ile gözüm, tutan ile elim. Elbet HAK'tandır. HAKK'ı bilene bilmeyene el verene. 'Çözümümüz hatalı mı?' denilenin yeniyi eskiyi almadığı, söylenilene uymadığı denmesin. YARATAN, gönüllere aldığınca koyar.

9 Yoğurt sütle, şarap üzümle olur. Sütten yoğurt ta sütlaç ta yersin. Nasıl pişirirsen onu alırsın. Onun için, 'Yorumda hata var mı?' demeyelim. Gün gelir yoğurt yapar ayran içeriz, serinler serinleriz. Kimi gün sıcak süt içeriz, katmadan. Kimi gün sütlaç yaparız tadı ile yeriz. 'Hangisi daha güzel?' der miyiz? Unutulmasın; bağdan da hem sirke oluşur, hem pekmez, hem de şarap. Öyle ise, olanı olduğu gibi, alanı bildiği gibi bilelim, öylesine EYVALLAH diyelim. ALLAH'a emanet olunuz. ALLAH'a niyaz ile, niyet ile varınız.

10 'Niyette ne var?' diyene sözüm. Duyanın aldığı, 'O bende.' dediğidir. O bende diyeni hatalı bulma, 'sen O'ndasın.' deme. 'O, bende.' diyen, gönlünü dünyaya yayandır; 'Ben O'nda.' diyen, dünyayı topa sayandır.  Sonsuz ne top ile ne toprak ile sayılır, dünya kulu ile bilinir, kul dünya ile oluşur. Güzellik; oluşuma uymaktır, oluşarak bulmaktır. Yerini mi bilmedi YUNUS'um? Döndü durdu. Bileydi olduğu yerde mi kalırdı? Dönüş, her kuluna nasiptir, yerini bilse de. Geliş, er kula nasiptir, yönünü bulmasa da. 'Yer nedir, yön nedir?' dendi. Geliş perdeleniştir, yerini bilemezsin. Dönüş, bedenden sıyrılıştır. Ne var ki, vazife alanın kuluna vereceği yönü, almadıkça bilemez. Daha önce soruldu: 'Gelenler, tüm sırları bilir mi, her olanı görür mü? 'O'ndan oluş, sırlarını biliş değildir. Ufku geniştir, sırrı değil. Mertebe denilen odur. Dağda yukarı attığın her adım, sana daha geniş görüntü verir. Ruhlar hafifledikçe yükselir-yükselir. Elbet en yüksekte olan diğerlerini görür. ALLAH'ımdan aldığı kadar verir amma, cümle sırlarını değil. Sırlar, sır oldukta alınır. Güneş, her doğuşta görülür. Ne yıldızlar, ne ay, ne de güneş kendi sırrını bilir. Kul kendini bildi mi? Yaratılış sırrını buldu mu? Halbuki KİTAB'ı eline verildi; 'Senin sırrın!' denildi. 'Oku bilesin, oku çözesin, oku çizesin.' dendi. (İkra?) EYVALLAH. Hala ne bilindi, ne çözüldü, ne çizildi. Kıyamete kadar okunur, bilindiği anda çözülür, çözüldüğü anda çizilir. İşte ona kıyamet denilir. KUR'AN'ın sırrı odur. KUR'AN da sırdır. Oku, oku, oku. 'Hangi dilde okusam?' denir. Hangi dilde çözersen.

11 Hummalı olmadık, 'Olmayın.' dedik. 'Kader bilinmediyse, olana uyulsun.' dedik.

12 (Yeni doğan bir kız çocuğu için ad istenir.) 'Adını ne verelim?' diyene söyleyelim. 'Kerrâ' olsun, anamın adı anılsın. 

ALLAH'ıma emanet olunuz.

ALLAH'a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH