|
22 Mart 1977 (Sohbetin konuğu: Süleyman Hayati Dede.) MEVLÂNA’yım ben! 1 'YA ALLAH!' dedik, ADI
ile söze girdik; ÖZ'den bildik, sözden gördük; 'Yolumuz halimiz, cümleye...'
dedik. 2 'Hayırdır.' denilir,
EYVALLAH. Gelen DOST, gülen DOST, cümleye serdik post. Her dileyen gelsin
nasibini alsın, gelenden verenden ALLAH'ım RAZI olsun, her adımını sevapta
bilsin. 3 'Yoldan gelecek.' dedik,
daha önce verdik. 'Düğümler çözülür, günü gelen görülür.' denilen gün
geldi. Aynayı gördüm, simayı bildim, 'Ne güzel' dedim. 4 Ağacın yaprağı
döküldü mü, takıldı mı? Yaprağın döküldüğü gün, anıldı. Caiz olan;
gününü bilendedir, 'EYVALLAH!' diyendedir. Sahib olan; 'YA ALLAH!' deyip olana
uyandadır. 5 OMAR der ki:
"Yazılan okunur, günü gelir dokunur, iplik ipliğe eklenir, YUNUS
misali beklenir. Almayı dilediğin, olsun diye niyaz ettiğindir.
ALLAH'ım niyazını yazına denk getirdi. 'Geçende sorsam?' dediğini
verdim." 6 Sular akar
nereye, göller bakar dereye. Deryaya göz atalım, akan suyu geçelim. 'Yol bizim,
yolcu bizim; han bizim, hancı bizim.' dersek; cümleye söz ederiz, söz ile
kucaklarız. Aynayı eline verdik, 'Can sende, CANAN sende.' dedik, 'Yolumuzu,
hal ile göster!' diye sırtını sıvazladık. Yanımızda olana. (S Dede'ye mi?) EYVALLAH. Dört ile beşte kalma.
Güç gelmez elbet, altı yedi de öyle başla. Gücün alıcıdır, RAHMET
yağıcıdır. Sebep, soyda değil haldedir; sular yolunca akar,
sanılmasın seldedir; dilediğin KABE olan beldedir, KABE dilenen gönüldedir.
'Can sende, CANAN sende.' dedik, kahrını anda sildik; eli elde bulduk, 'YA
ALLAH!' dedik cümle ile BİR olduk; anıldık, sevildik, 'PİR oldu.'
denildik. 'EYVALLAH' diyelim, eli gönüle, gönlümüzü halimize bağlayalım.
ER olmayan nasib almaz, yumuşak yolu bulmaz. Sohbetimize gönül verenden
vermeyenden, ALLAH'ım RAZI olsun. 7 Ayran yayıkta bilinir, buğday
toprağa serilir, PİR olandan yol sorulur, AŞKI ile sarılır,
AŞKI ile varılır, çokluk BİR'liğe götürür, BİR'lik HAKK'a
yol getirir, yolu bulan götürür. 8 YUNUS'um der ki: "Yaprağı saysan,
darıyı soysan, hesapta kim bulur? Saysan saymasan, darıya yaprak koymasan,
ağacı enine de boyuna da dolansan; dağınık olanı bulamazsın, hesabına
giremezsin. Onun için, yaprağı dalında, deryayı halinde bırakalım. ALLAH'ıma
emanet olunuz, eli elde biliniz. Adım ile geldim, elimi verdim. Bilenden
görenden, adımı her an anandandır. ALLAH'ım RAZI olsun." ALLAH'a ısmarladık.
|