|
8 Şubat 1980 MEVLÂNA’yım Ben! 1 Almadan veremezsin, görmeden gülemezsin. ‘Döndü
geldi.’ dediğin, hür yapıyı sorduğun, DOST eline aş verir, ‘DOST
değil.’ diyene taş gelir. 2 Ayrı-ayrı elenen ayrı kundakta belenen her kul
kendinden verdiğini bilsin! Yanımızda olana. Kuş kanadı getirecek,
DOST KAPISI bulduracak, ‘Şer’ denilen her olayı altın kapıya
bağlayacak. 3 Huydan gelen su ile gider, her çoban önündeki
sürüyü güder. Yerini bilenden olsun, ALLAH’ım sürüde kendini buldursun. 4 “Sudan geldim yol bildim, yolda kendimi buldum.”
dedi, YUNUS’um sözü aldı: 5 “Kahve içtim telvesine, güzel dedim cilvesine.
Dört yönde ADI’nı sordum, her yönden SEVGİLİ’yi sardım. 6 Gittiği yolda yumak düzenlenir,
düğümleri elden ele çözülür. Atı dizgininden tutsa, yola adımın atsa,
sorduğu gelen değil gidendir. ‘Çevreyi sorandan ayıralım.’ dedik
niyaza durduk, koşuyu düze verdik. ‘Toprağı kazayım, çiçeği
düzeyim.’ diye savunur, ‘Bildim!’ diye övünür. Elbet ekecek, ektiğini
biçecek. Ektiği ile değil biçtiği ile övünecek. Gölgeyi
seçtiği söylenir, her gölge yön değiştirdiğinde
Güneş’e dönüşür. Ona de ki: ‘Alıştığına değil
çalıştığına talibim, o yolda galibim.’ 7 Duman sardı çevreyi, gölge aldı çehreyi. DOST
gelişene el verir, DOST çelişene el verir, DOST ‘DOST!’ diyenle
BİR olur. Unutulmasın ‘DOST elimiz.’ dedik, ‘DOST dilimiz.’ dedik, yoldan
yola çağırdık, yapıya taş koyana ‘EYVALLAH’ dedik, yoluna taş
koyanı yoldan çevirinceye kadar söz aldık. 8 Gerçeği açmayana de ki: ‘Kul kula söz vermez,
HAK’tan hakikat saklanmaz!’ Bilenin bildiği yeterlidir, el verdiğin
tutarlıdır. Binadan giden olmaz, YAZAN’dan İZİN gelmez. ALLAH’ıma emanet olunuz. 9 Çoğun verdiğini az silmez, ALLAH’ım
vermese kul gülmez. Elbet verecek, niyaza duran gülecek. Geçici olandan kendini
uzak tut! ‘Derdim var!?’ diyene. 10 ‘Semer yükü kaldırır.’ denirse de, semeri
kaldırandadır yük. Dağılan toplanır açık bohça katlanır, desteyi
BİR’de tutan destelerle eklenir. 11 Kuyuyu açan bilir, alınmazsa su birikir. Ne var ki
duran suda yaprak ta çöp te toplanır. Akan su olsun, kendi bendini temizlesin. 12 Kardan beklenen, BİR’liğe eklenen,
düzende yerini bulur. Derman, YÜCE’dendir! ‘Derdim…’ dersen suyun aktığı
yerde beklersen, yaptığını değil kattığını düşün. Kendinden
gelenin oluştuğunu görürsün, gemiden dilediğini alırsın. Suyun
aktığı gibi olacak, güzeli öyle bulacak.” YUNUS’um sözü bağladı, “Adı, adıma denktir.” dedi. 13 SAHİBİ’ne havale et! Görgüsü kulunun
niyazına ulaşır. Kaygu olmasın! Semerden söz ettik, yükünü kaldırana
ALLAH’ım yardımcı olur. Savunanı değil, korunanı düşün. Koruyucu
olandan düşen görülmez, düzene aykırı gelen asla sarılmaz! ALLAH’ıma emanet olunuz. ALLAH’a ısmarladık.
|