10 Ocak 1981
MEVLÂNA’yım ben!
1 ‘Yeniye yol versek, doğruya gönül koysak.’
diyenlerle sohbete girdik, sofrayı kurduk, cümlenizi selamladık.
2 Almayı dilediğin yerden söze girme, tuşzu
aşa bol düzme, duvarı örene taşı kaldırma. Ören örsün, gören kırsın,
bilen çamuru karsın. Elin temiz kalacak, gönlün HAK’ta olacak. ‘Elbet, gülen
günüm gelecek.’ diyesin, gönülden kara bulutu atasın. Akbulut RAHMET’tir,
gününe zahmettir; gelende bildirir, olanda güldürür.
3 Ot O’nun, toprak O’nun, cümle kulları O’nun; elinde kalan
senin, sadece verdiği emanetinindir.
4 Dağlar aşınır durur, kumlar taşınır durur;
denizi gah sakin olur, gah göklere dek kudurur. Demeyelim ‘Nedendir?’ YÜCE’nin
dileğinden, olanın hayrından. Kulu kuldan ayırmaz, kulu kula kayırmaz. Sen
bilirsen, O’ndandır; sen görürsen candandır. Ağlamayı değil, özlemeyi
düşün.
5 Eyer ata dar gelse sırtından atıverir. Tayını
ne atar ne dürter. Doğuştan dediğin, acı tatlı yediğin;
günden günü eğitir, seven kulu öğütür. Sanma yerden silendir, sanma
kaderi bölendir. Kulu kendi kaderinde olanı görür. Ördüğü örgüde
düğümleri açandan düz geleni seçenden olsun. Dar gelen düzene, bol gelen
YAZAN’a sahip edilir. Duman gönülden atılmadıkça, aydın olan görülmez, kilimi
kaldırmadıkça halı serilmez.
6 DOST ADI’na söze geldik, ‘Yardım.’ diyene
eğildik. Kalay gerek kazana, kolay gerek yozana, gönül gerek YAZAN’a.
Aydın olsun gözünüz, sahip çıksın ÖZ’ünüz. Altın gümüş eldedir, beklenilen
yoldadır. Yaprak-yaprak okunacak, kader elde dokunacak. ‘Sahib olayım.’ dersen,
ALLAH’ım yolunda sorulacak. SAHİBİ O’dur her yaratılanın. YARATIR,
GÖZETİR.
7 ‘Sebep?’ denilir. ‘Kumu alayım, yolunda olayım.’ diyene.
YEMEN’den sözü aldım, denildi ki: Güç gelmesin olaylar, seven günde onaylar.
Gelene açılacak, aydın gün seçilecek, dağılan toplanacak, eksilene
eklenecek. Kement attığın olayda, yattığın karanlığı düşün.
Geçene altın kapak örtelim, gelene gönül kapılarımızı açalım. Olan; geçenin
örtüsüdür, kulunun tartısıdır.
8 Gelen giden eğilsin, gülen seven
katılsın; RABİA’nın selamı olsun, cümle hayırda kalsın.
9 Sende onda görülen, sevgi ile örülen; düze
getirir sizi. Almayı dilediğin oluma düzendir. Gönülden de ki, ‘Kaderi
YAZAN’dır.’ Niyazınız O’na olsun, O’ndan geldik, bizi görsün. O’nun ile
olduğumuz, O’nun ile bulduğumuz yerden güleceğiz. ‘Şükür
ALLAH’ım.’ diyeceğiz. ALLAH’ıma emanet olunuz, TABDUK’un sevgisinde
kendinizi bulunuz.
10 Düzde sözümüz olur, yazda gönlümüz kalır;
yazı ile gelişen, sözü ile oluşur. Arı dilde, arı gönülde, RABB’im
her kulda BİR’liğe götürür. Akbulut, oluşana; RAHMET’i
buluşana ahenktir.
ALLAH’ıma emanet olunuz.
ALLAH’a ısmarladık.
LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH