6 Mart 1984

MEVLÂNA’yım ben!

1 Hazır olan her kulu, bulur dilenen yolu. Cümlenize selam olsun, yağan yağmura kaydını versin.

2 “Yaprağı ağaçta görsün.” dedi, YUNUS’um sözü aldı:

3 “Ormanda dolandım odun bulmaya, gönülden gönüle güzeli görmeye… Odunlar dizi oldu, dalları söze geldi, cümlesi dize durdu. Gölgeyi vereceğiz, Güneşten alacağız; her dalda öten kuşu, ‘Kimden?’ diye soracağız.” dedi, YUNUS’um selamladı.

4 “Dar yerde duramam, yeni taya vuramam; güller gönülde açtı, bilinmeyeni arayamam.” dedi, PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:

5 “Doru tay düzenden, kara tay sezenden, ‘YAR! YAR!’ diye gezenden gününü sorar, gelip geçen ile kandile bakar. Yak kandili gelen bilir, yana-yana günü bitirir; dumandan geçer, yapıya uyan ile dostluğu seçer.” dedi, PİR SULTAN ABDAL selamladı.

6 Saydığım her satır, koymayı dilediğim taşı senden alır dileyene verir. Güçlük yola gidene değil, yolda güdenedir. Sesin olduğu yerde, heves güçlüdür. Dumanı silelim, geldiğimiz güne gülelim, gerçek aynadır bilelim. ‘DOST KAPISI’nda, dostum yok.’ diyene. Her derdin şifası, elbet ALLAH’ımdandır. Günün olayında, suyun önemini bilelim. Bol su ile, bol nefes… Geçici olana, ALLAH’ımdan niyaz diledik. Suya… Altın misali… Bir damla tentürdiyot her gün alsın, geçerlidir.

7 “Dağlar yolunu bize sorar, kuşlar yönünü bizimle seçer, kullar köprüden İZİN’le geçer, ALLAH’ıma AŞK ile göçer.” dedi, HAMZA DOST selam ile geldi:

8 “Her salkım üzümden aldığım tadı, her kulun sözünden bulduğum hazzı; her yaratılanın ÖZ’ünden bildiğini gönlüne danışırsın; yaprak ile çiçek ile, onun dilinden konuşursun. Yollardan geçtiğiniz, en güzeli seçtiğiniz bilinir, güzelden güzele yürünür.” dedi, HAMZA DOST selamladı.

9 “Bak çevrene duya-duya, dön gönlüne gör güzeli doya-doya. Akan sudan gelen sesi, deryada bulur nefesi.” dedi, KAYGUSUZ sözü aldı:

10 “ ‘YUNUS ile yol aldım, yolda KAYGUSUZ ile buldum.’ diyene… ‘Gayreti, yeterli değil.’ diyene de ki; ‘Aldığın ile hayrete düştüğün, geçerlidir.’ Güneşin oluşturduğu, gölgenin buluşturduğu yerdeyiz. Sofrayı kurduk, konuyu kardık, olumsuzu sorduk; dediler ki, ‘Kainatta her olayın çözeni BİR’dir. Yaprak-yaprak okusun, her zerresini okuduğu ile dokusun. Gelen geçici olacak, önce irin dolacak, sonra dolan irin salacak.’ Demde oluşan, yoğun kayguda buluşan…” dedi, KAYGUSUZ selamladı.

11 “Dağlara selam verdim, duydu da güldü; dallara selam verdim, sevdi de gördü. Yapraklar doldu, yollar da uydu, eylemde günün konusu kaldı; ‘Senden mi? Benden mi?’ diye RABİA sordu… Bir senden, bir benden aldılar; güzel dediler, gerçek sohbetinde sessiz kaldılar. Olduğun gün güzeldir, gelen gün gibi… Verdiğin kadar alacaksın, her topraktan günde gerçeği bulacaksın. Düne güne uyduk, gelen ile dolacağız.” dedi, RABİA selamladı.

12 “İki ipi bir düzene koyarsan, doğruyu bulursun; iki ipi ayrı-ayrı koyarsan, iki yönde kalırsın; ne birinde, ne öbüründe gerçeği göremezsin. Madde ile mana. Yoldan gelene. ‘Almayı diledim alamadım, gönülde gerçeği bulamadım.’ denilmesin. Dilersen, gerçek açıktır. Kayalardan atlamadan, düze varamazsın.” dedi, EYYÜB’üm söze GÜL ile selamını aldığını söyledi. “ Keten tohumu kaynat. Sıcak olmasın, soğuk olmasın; bez arasına konsun, beline sarılsın.” dedi, EYYÜB’üm selamladı.

13 “Bir-bir anlattık sözü, gerçekte bulduk ÖZ’ü, kainatta gezdirdik gözü. Her gördüğümüz güzel, her uyduğumuz güzel; sonsuza geldi isek, soysuzu sildi isek, bulduğum gerçek güzel.” dedi, BEHLÜL’üm söze geldi.

14 “Ok attık, hedef tuttuk, her hedefi düzene kattık; gelen geçene sedef dedik, eldeki güzeli sattık. Alandan olasın, olayda kendini bulasın. ‘Dert, dert.’ diye ezilenler, olur olmaz üzülenler; saydıkları sayfayı açsalar, dünyada güzeli seçseler; ‘ALLAH! ALLAH!’ derlerdi, bal ile keten tohumu yerlerdi. Dağılan geçer. Katılandan gönlün ile doyasın, gerçeğe doyasın, düğümlü denilen yumağı çözesin.” dedi, BEHLÜL’üm selamladı. 

15 “MERYEM, DOST KAPISI’ndadır; güler geçer, aynaya bakar seçer; senden alır, benden bulur, cümlede kalır. Değişenden gelişeni bulursun, yoğurt yer ayran ile olursun; her gönülde, verdiğin ile kalırsın. ‘Geçmez.’ dediğin dünya düzeni, bildik ki BİR’dir YAZAN’ı. Bindiğin arabaya dileyen gelsin, bilmezse olduğu yerde kalsın. Saymayı deneyen her kulu, çağırsan çağırmasan gelir; oyundan değil, gönlünden bulur. Geç yazanı, kaç bozanı; DOST dersek, dostluktayız.” dedi, MERYEM selamladı. 

16 “ ‘Denizden haber sorsan, bilinmezi…’ diyene de ki; ‘Bilen verir, uyduğu kadar alır; hem bulur, hem kalır.’ Sandık, içine koyduğun ile doludur. Yoğun yapıya, çok kapı gereklidir. Bir kapıda kal dersem, uyandan olasın.” dedi, HACI BAYRAM kement attığın olaya, “ Dara koyma.” diye söz aldı: 

17 “Yerden gökten sevinirsin, uyarsan; sevilirsin, duyarsan.” dedi, HACI BAYRAM selamladı. 

18 Öykü değil gerçeği veririz, kaygu değil huzura geliriz.  

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.