25 Mayıs 1984 İstanbul- Mecidiyeköy

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yumağın  düğümüne yol sorduk çözüm bulduk, ALLAH’ım dedik çizgiye uyduk. Selam olsun, sofrayı kuran gülsün.

2 “HAY dedik sözü bildik, sevgide huzur bulduk. Akan su, arındırır; yuvanın damı, barındırır; her öğüt, dinleyeni korundurur.” dedi, YUNUS’um sözü aldı: 

3 “Havuza dalayım desen, sınırlıdır; dereye varayım desen, sorunludur; deryada olayım desen, yerden göğe verimlidir. Aldık ele fistanı, dile verdik destanı. ‘Ne, yol alsam tutarlıdır. Ne, gün görsem yeterlidir.’ dersin, baldan geçer acı badem yersin. Ne baldan geçelim, ne de bademin acısını seçelim.” dedi, YUNUS’um selamladı.

4 Harman kulu döndürür, Güneş yolu yandırır, GÜL dalına bülbülü kondurur. Her güzelin, GÜL misali dikeni olur; elime batmasın dersen, dalı mendil ile tutarsın. Komşuya el etmezsen, yolcuya GÜL satmazsan; ne gayretten, ne hayretten nasibin olmaz, bilginde gerçekten zerre kalmaz. Ne derse desin komşunun yeri vardır, DOST olmanın yolu vardır. YUNUS gerçeği bildiği günden, kendini her zerresi ile yargıladı, bilgisini sorguladı… dumana öyle baca verdi. Ocağın elbet yanacak, ne var ki, baca yapmazsan sende kalacak, sende tütecek. Ocağına baca yaptığın an, ateş sende kalacak, dumanı gidecek. Yolumuz, YUNUS’un yoludur. Halinizde uysa, kement attığı olayda gerçeği duysa; sayfaları açmaya değil, her sayfada güzeli seçmeye gayret ederdi.

5 Bir-bir okudum, tezgahta iplik dokudum; gelene gidene sattım, düğüm var ise attım. Gün gelir güzel verir, bekleyenin yoluna hayır gelen durur, vardığın her durakta düşündüğün kalır. MEVLANA’yım. Huzur dilersem, hazır olurum.

YUNUS’um!

6 “Miğfer başını korur, ayfer gönlünde olanı verir, seyrine gelen gerçeği görür. Elden ele aktarma. Senin olan, sende kalsın. Yumurta, gününde gelirse geçerlidir, günü geçtikte zararlıdır. Yaban gölgesi alma, yabana selam verme. Açtığı her çukura, asla adım atma. ‘Yaban nedir?’ denilir. Benlikte olan, gerçeği sadece kendinde bilendir.” 

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH

ayfer: ay ışığı