29 Mayıs 1984

MEVLÂNA’yım ben!

1 “Kurduğumuz düzende, güzeli gördük yazanda, deryaya dalıp yüzende. Bir senden, bir benden, sevindik gelenden. Durmaya özenmedik, vermeden kazanmadık. Alacağız vereceğiz, her renk fistan giyeceğiz.” dedi, YUNUS’um selam ile söz geldi:

2 “Her böceğin görgüsünde, her çiçeğin bilgisinde, kulunun gerçeği vardır. Her renge büründük te, ahengi bulur. Yapraktan akan damla, yağmurun seferidir. Dilersem gayretini, derler ki ‘Niyazının seheridir.’ Aradım-aradım güldüm, gülenler ile buldum. Her bilene nağme saldım, ‘Gelin alın, bilin görün.’ diye. (Çağrı mı?) EYVALLAH. Nasibini ALLAH’ım bilir, niyet edene şüphesiz gönderir.” dedi, YUNUS’um niyaz ile selamladı. 

3 “Bardak aldın eline, güzel dedim diline. Binbir sözü verdin de, bir-bir taşı serdin de, atım atan sormadı, ham gözü durmadı; dağlara yaslan dedim, bir dalını sarmadı. Gelmiş geçmiş selamdadır, KAYGUSUZ kelamdadır; bağlara adım atar, pazarda üzüm satar; bileni, bilmeyenin ardına katar. DOST olduk ya seven ile, kendini kendine soran ile, komşudan aldığını gönlünce yoran ile. Her konuyu görevince yordukta gerçeği bulmuş oluruz, nefsimizi DOST’a katmış oluruz.” dedi, KAYGUSUZ selamladı.

4 “Eklediğim yamayı güzel gördüm sevindim, gölgesiz yolda ağacına selam dedim, beklediğime gelen niyazı ekledim. Selam olsun.” dedi, HAMZA DOST söze geldi:

5 “Her yuvayı dolandım bir-bir, anan diller gür-gür. Dizi yerde olanın, gönlü yolda kalanın, seyrine doyamadım. Demde katıksız bilgiye yer verenden, MEVLANA ile söze gelenden, ALLAH’ım RAZI olsun.” dedi, HAMZA DOST selamladı.

6 “Bakır da bir, gümüş te; çevre de bir, çehre de… Odunu yaksan ocakta, dalı alsan kucakta; hizmet ile gelirsin, ABDAL ile alırsın; her gezenden sorarsan, yaprak yaprak okursun. Geyik suyun başında, diledi su içecek, kovalarsan kaçacak. Kalsın suyun başında, otur yolun taşında. Gedik sana açılır, çimen yoldan geçilir, çiçekler selam verir, kamış ile nefes alır.” dedi, PİR SULTAN ABDAL selamladı.

7 “Atlara ot verelim, ayaklarını saralım; adım-adım gitmeye, dilenen sürüyü gütmeye. Duman bize gelemez, uğru söze gülemez. Uğruluk, yalnız para pul çalmak değildir. ÖZ’den alana, söz geçersizdir. Kayguya düşmeyiniz. Bilginize gülene şaşmayınız. Gerçeğe gülene, bilgi uğrusu denilir; öylesinin helvası tez yenilir.” dedi, YUNUS’um sözü aldı:

8 “YUNUS yolun bekçisidir, bildiğin gerçeğin hakçasıdır. Almayı dilediğiniz her konuya niyet kuralım, bilgimiz ile gönlümüzü karalım.” dedi, YUNUS’um selamladı.

9 “Yazdan kıştan geçeriz, bahar deriz seçeriz. Ne seçtiğimde kalırız, ne geçtiğimiz ile oluruz, ne de olumluyu buluruz.” dedi, BEHLÜL’üm sözü aldı:

10 “Kış gelse odun olmaz, üşürsün, yaz gelse kar kalmaz, yanarsın; baharda, çiçek böcek der dönersin. ‘Aldığımız SEN’den, vereceğimiz SEN’in ile, varacağımız SANA ALLAH’ım.’ diyelim, her nefeste kamışa şükür üfleyelim.” dedi, BEHLÜL’üm selamladı.

11 “Bir bardak suda tüm deryanın bilgisi vardır, ne var ki hizmet alanı dardır. Akan suyun başındayız; aldık-aldık verelim, daldık-daldık görelim.” dedi, YAHYA EFENDİ selamladı.

12 “Yumak düzenli sarılsa, hizmet yeterli verilse; yollar tozu almazdı, kulu duman görmezdi.” dedi, MERKEZ’im söze geldi:

13 “Hal ile olmayı, yol diye vermeyi görev saydık, MERYEM ile güne geldik, ağaca sırtımız verdik. Ses nefes, oluk-oluk ulaştı, sevgimiz birbirine bulaştı. Doğru yol şaşırtmaz.” dedi, MERKEZ’im sözü MERYEM’e verdi:

14 “Dolandım durdum çevrede, dedim uyan kalır çağrıda. Adım-adım gittim de, her ağacı tuttum da, ağaç şikayet etmedi, dalı ile dürtmedi. Doğduğuma şahit olanlar, öldüğüme nokta koymadı. MERYEM nerde aranır, toprak nasıl taranır? Gür-gür akan sulardan gece gündüz sorulur, bildik bilmedik yorulur. Nefes alıp verdikçe, nefsi tepsiye koydukça; ne soruya cevab gelir, ne MERYEM yerini verir.” dedi, selamladı.

15 “HACI BAYRAM GÜL bağladı, gelenden gidenden sözü eğledi; ‘DOST yolumuz, DOST halimiz.’ dedi selam bekledi. ALLAH’ım RAZI olsun, verdiği her karar RABB’im ADI’na densin. Bal ile yoğurt yensin, olumsuzu siler. Alacağın söz seni, vereceğin söz cümleyi sevindirir.” dedi, HACI BAYRAM selamladı.

16 Altın gümüş yerini verir, seven cümleyi görür. Korkuyu akıldan silelim, barındığımız HAK’tır bilelim. Denizler yosunlarla, kulları YASİN’lerle beslenir, kainat bilenlerle süslenir. Denizde yosun, bilginde YASİN, görgünde kainat; benliğini bağlasın, ALLAH desin AŞK’ına ağlasın. Cümleye. Deryaya göz atalım, gelene gidene ışık tutalım, YUNUS ile sevgi satalım. Yunalım dedik aynı deryaya girdik, birbirimize sorduk; ‘Nerden? Nerde? Nereye?’ Kimi dedi, dereye; kimi dedi, YEMEN’den zamandan aldık, zamanı ÖZ’de sildik. BİR geldik, BİR kaldık, BİR’e talib olduk.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH