7 Temmuz 1984 Çeşme

Sözlü Bildiri:

1 Bilmeyene dar gelen,
   olmayana hor gören;
   gölgesini ararsa,
   görgüsünü tararsa;
   Güneş ile yanardı,
   ağacın zirvesine konardı.

2El’ ile başlar,
   ‘Ayak’ ile biter.
   gönülde AŞK’ı tüter…
   ADEM Bir halde geldi,
   geldiği halde buldu.
  
(Hal den maksat nedir?)
   Cümle yaratılmışlığın içinde kulluğunu bilmek…
  
(Bilerek geldi, ‘Bilerek kaldı’ mı demek?) 
   ADEMOĞULLARI çoğaldıkça, bilgi örtüleri de arttı.
  
(İnsanlar birbirlerine örtü mü oldular?)
   RESULÜ her yaratılanı tanıttı…
   Sihir; sözün gerçeği değil,
   düşüncenin pürçeğidir.

3 (Soru- GARİB’e: Gördüklerini anlatır mısın?)
   Duvarı olmayan kapı,
   bilgiyi aşmayan yapı…
   Döne-döne geldiler,
   yapıda yerini aldılar.
   Söz aldılar daldılar,
   bir karara vardılar.

4 Sözümüz cümleye kalsın,
   sorular dilden dile gelsin,
   cennet cehennemi akıllar silsin.
   Desinler ki:
   ESİRGEYEN BAĞIŞLAYAN:
   O’nun ile olanı,
   O’ndan geleni güzel bulanı
   Yargılamaz sorgulamaz.
   RESULÜ’nün diline,
   KAL’EM verdi eline;
   taşı toprağı değil,
   kulu getir yoluna.
   ‘Kulunuz RABB’im.’ dedik;
   kulluğuna sevindik,
   hikmetine sığındık,
   RAHMETİN’de barındık;
   cennetin güzelini ölmeden bildik,
   büründük.

5 Bir rengi bilsen,
   yeter.
   Yedi renkte,
   soru biter.
   ADEM’i aradılar,
   bilemediler;
   saçını taradılar,
   göremediler.
  
(ADEM’in anası babası kimdir? Yeryüzüne zerre halinde mi indi  doğmadan?)
   Zerreleri bütünlendi,
   ADEM tamamlandı.
  
(Nerde tamamlandı? Bu dünyada mı?)
   Suyun başında…
  
(KABE’nin olduğu yere mi indirildi?)
   EYVALLAH.
   Binbir MELEK yöneldi,
   emanetler birbirine eklendi;
   RABB’ini, üflesin diye bekledi.
   (Üflenen nedir?)
   NURU.
   (NURU'ndan murat nedir?)

   Binbir MELEK döndüler,
   yedi rengi ADEM’e örttüler;
   döndüler…
   ADEM gözünü açtı,
   ‘ALLAH.’ dedi,
   ilk sözünü seçti;
   dünya gününe geçti.

6 ‘Belge alayım…’ denir,
   bilge olmak istenir:
   Cümleye, ADEM’in selamı iletilir.
   Çevre, bir duvar değil,
   binbir duvar olsa
   RABB’ine eğil.
   Benden SANA kulluk
   BİR’dir,
   BİR’likte kalır.
   Her kulu RABB’inden gelir,
   RABB’i ile olur,
   RABB’ini bulur…

pürçek’: kıvrılmış. saç lülesi