24 Kasım 1984

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yerden göğe sevindik, güzel fistan giyindik, olumsuzdan soyunduk. Selam olsun, her sayfada kul, konunun içinde kendini bulsun.

2 “Eğri doğru bellidir, gölge gelse seyridir. Yerden yolu açarız, sebep deriz geçeriz.” dedi, YUNUS’um sözü aldı:

3 “YÜCE AĞAÇ’ın dalı, güzeldir kulun hali. Güneş’e yol sorduk, HAMZA DOST’u gördük, selamladık, oturduk, günün konusunu soframıza getirdik, -(Nedir?)- , MEVLÂNA’ya güzeli açtık. ‘Naz ile nazlanır, gölgeyi siler hazlanır.’ dediler. ‘Gönlünden geçtiği gibi, akan suya koştuğu yerde umduğunu bulacaktır.’ denildi.

4 ‘Soyunduğumuz her nefsin örtüsü; BİR’den BİR’e götürür, kayguyu anda bitirir.’ dediler, her biri üç yolda niyaza durdular. Birinci yol, sağlığınıza; ikinci yol, nasibinizin gürlüğüne; üçüncü yol, niyetinizin hürlüğüne. (Ne demek?) Olumsuzdan sıyrılan her kuluna; RABB’im niyette hürlük nasib eder, yani olacağı niyaz ettirir, niyetin bağlı kalmaz. Kayguyu, yoğun eğitim ile atabilirsin;-(Nasıl?)-; ayağını doğruda, bilinci ile tutabilirsin; her niyazında, RABB’in ile cümlenin bütünlüğüne inancını katabilirsin. Dağlara seyre çıktım, duvara çivi çaktım, yapıya denge versin diye.”

5 OSMAN der ki: “Seyranda, her kulu ayrı konuyu gösterir. Kesinleşmiş her kararda, bilincini yokla. Ocak başında durdum, cevizi taş ile kırdım, akan suya sordum; ‘Güdene selam olur mu?’ diye. Saymayı bilen, sevmeyi gönünde bulandır; akan su ile giden, deryaya varmayı dileyendir. Elbet selamın alır, DOST KAPISI’nda seni bulur.”

MEVLÂNA’yım! 

6 Ağacın dalı kuru, yerde gördüm karı, analar anası SARI.

7 “Dağlarda çiçeklerle, dallarda böceklerle güzeli bulacağız, cümlemiz hayır olanı seyre geleceğiz; elinden tutacak, yolda olan taşı atacağız.” dedi, SARI ANA her biri adına selamladı.

8 Çifte sepet elde olsun, güzel hali yolda bulsun, akan suya yorumsuz dalsın, saraydan sarayı SAHİBİ’nden alsın. (Ne demek?) Dayanmayı bildi isen, her konuya girdi isen, ‘Neymiş?’ demeden al. (Saray, nedir?) ERENLER’in mekanı, sevenlerin makamı.

9 İnce ipe at bağlama, çözdü isen sevin, ağlama. Seherden nasib aldın, gününü suyun başında bil, asla ‘Ne olur?’ diye eyleme. Meyhanede mekan kursa, YUNUS misali sohbete gelse; naz ehline yolun silmez, senden benden diye nasibin çözmez.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

10 Uyumayı denersen. Uyumak, düşüncelerden sıyrılmak. Doğudan batıya her kulunun, her yarattığının, kaderi çizen RABB’imden kaygularını çözmesini dile. Öyleyse sil.