10 Nisan 1985  Miraç Kandili 

Sözlü Tebliğ:

1 Kuşlar uçuyorsa, kanatlarından;
   İnsanlar uçuyorsa, gönüllerinden…
   Gönlün kanadı, sevgi muhabbet…

2 Kar, iz verir; toprak, söz verir;
   Kul, akan suda kendini görür;
   Aldığına verdiğine, gönül ile erdiğine, 
   Her yaratılan şahit olur.

3 Asma önce koruk verir, erdiğinde üzüm olur.
   Koruk ham diye atamayız, üzüm diye satamayız;
   Güzeli güzel ile tarif ederiz,
   Gönül akıl birliği ile arif oluruz.
   Seni senden ayıran, Dostluğu bilmez;
   Seni beni ayıran, BİRLİK’e  gelmez;
   HAK’tan geleni bilen, eğriye gülmez!
   Her birimiz Dost olduk, Dostu gönülde bulduk;
   Niyaz ile katıldık, meydanda sohbetine cümlemiz atıldık.

4 Hey ERENLER-ERENLER,
   Gerçek günü görenler,
   HAK SOFRASI kuranlar!
   Övdük geleni gideni,
   ‘Tövbe ALLAH!’ diyeni.

5 Binbir söz, BİR TEK ÖZ’e bağlıdır!

6 Selam verdik gelene.
   (Gelen, kim?) HAZRETİ ALİ.
   Döndük, durduk, oturduk,
   ‘Selam.’ dedik, nefisleri bitirdik.
   Açan güller hepsi bize.
   ‘Dertler bitti.’ diyelim,
   geldiğimiz günü kutlayalım,
   geçen günü bohça yapıp,
   niyaz ile katlayalım!
   Gönüller açıldı bu gün,
   RESULÜ’nün izninden geçildi bugün;
   Her güzel, ak ile hak ile seçildi bugün;
   Yollar düze geldi de,
   gönüller gerçeği buldu da,
   SAHİB’inin huzurunda dize geldi bugün.

LÂİLÂHE İLLALLAH

LÂİLÂHE İLLALLAH