23 Nisan 1985

MEVLÂNA’yım ben!

1 Huydan soydan aldık, yolun tozuna güldük, sevenler ile BİRLİK’i kurduk. Cümlenize selam olsun, sergide hizmetiniz kalsın. 

2 “Duymayı diledim, doymayı denedim, HAK SOFRASI’na geldim.” dedi, YUNUS’um sözü aldı, suyun gelişine güldü:

3 “ER olmayı denediysek, her olayı elediysek, gönülden gelen sevgiyi belediysek; VARLIĞI’ndan aldık diye, zorluğundan geçtik.” dedi, YUNUS’um selamladı. 

4 “Serdik tezgaha yolluğunuzu, sevinçle okuduk günlüğünüzü. Yerden göğe hoşnut olduk, YEMEN’den aldığımız selamı ilettik.” YAHYA söze yerden aldığı ile katıldı, gökten aldığı ile sevindi. RAHMET. (Not: Bir canın gördüğü rüya sorulur.) EYVALLAH, HAZRETİ YAHYA.

MEVLÂNA’yım!

5 Saymayı her öğünde denedik, sürü ile yeşil alanda gezindik, her birinin selamına niyaz ettik, sözümüzü kattık. Seherde gelen, YUNUS ile veren; gölgesiz günleri sayar, aldığı her kelimeyi HAK niyazına sayar. Sevginiz dostluğa eşittir, yerden göğe her olay çeşit çeşittir.

6 Eskiye değil yeniye selam veresin, duvarda değirmene giden kapıyı göresin. Suyun akışına uyan, hizmetini HAK EMRİ ile duyan. Suyun vergisi, kulu şaşırtmaz; ne kadar akarsa aksın, kendinden taşırtmaz. Gölgesiz günün seherindeyiz. 

7 SEYYİD OMAR der ki: “Bin kelamı, bir selam ile karşıladım; kement attığınız her olayda, yerden aldığınız ile gökten geleni ‘Kusursuz.’ dedim arşınladım.”

8 “Yerden selam, BİR’e selam, MEYDAN’da oluşan gürlüğe selam.” dedi, GANİ’nin selamını OLUHA getirdi, kayguyu sevgisi anında bitirdi.

9 “Yol, sevgin ile gölgesiz kalır; kul, nasibini yolunda bulur; her nefeste, gerçek an yaşanır; bilen, aldığı ile kuşanır. Destan yazmadık, gerçektir sözümüz; fistan değil, GÜL’dendir  ÖZ’ümüz; ‘Değirmende nasibiniz…’ dedi isek, YEMEN’den gelir yazımız.” dedi, OLUHA.

10 “Her nefeste, ‘EL EMİYN’ diyesin!” SEYYİD OMAR, binbir sözün üzerinize RAHMET getirmesini diledi, selamladı. Suya oku otuz üç defa, suyu üç yudumda iç. EL EMİYN. 

MEVLÂNA’yım!

11 Yumuşak günden geldiniz, gönülden güne uydunuz, ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.