YUNUS’um der ki:
"Irkların ayrımında, dünyanın düğümü gizlidir.
Ne var ki onu görecek, dünya gözü mevcut değildir."


Sevgiyi GÜL’den sorarız,
bülbülden dinleriz.
Güneşin batışını,
ayın doğuşunu sevgi ile bağlarız,
insanın gerçeğini en son ararız.
Oysa insan,
yaratılmış olmanın kutluluğunu idrak ettiği anda;
ADEM’den bu güne,
sarıdan siyaha, beyazdan kızıla,
her rengi, her ırkı,
her dini birbirinden ayırmazdı,
bilirim sandığı her konuyu,
sağa sola kayırmazdı.