Cümleye zarar vereni,
zümreden ayırır.
‘Bana ne.’ demeyin.


 Ocağı yakan,
‘Aş pişireyim, beden ısıtayım.’ der,
el değdirirse yanar.
ALLAH’ım kararını aşan kuluna,
zararını gösterir.


Gül fidanı gördüğünde,
 gülünü düşün.
 ‘Acaba kurur mu?’ deme.
Gölde balık görürsen,
yüzmesini düşün.
 ‘Acaba yürür mü?’ deme.
Başladığın her işte, hayrını düşün;
zarar olur deme.
Olanın O’ndan olduğunu bildiğin müddetçe,
her zarar hayırda son bulur.


Çam dalına elini sürersen, sivridir batar.
   Ne var ki asla birbirini incitmez,
   Çünkü birbirine dik gelmez.