Suç işleyenin de işletenin de suçu sabittir. Ne var ki hatasını bilenin suçu sakıttır. Karşımızda olanın hatasına bakıp, ‘Sebep oldu.’ demek; senin suçunu hafifletmez, ağırlaştırır. Çünkü suçuna ortak aranır. Halbuki; ‘ALLAH’ım, hata benim. YÜCELİĞİN’e sığındım, AFFIN’ı diledim.’ dersen, affa uğrayacağını bilesin. Eğer ki, ‘ALLAH’ım hata ettim, amma sebep olandan sor.’ dersen, iki defa hata etmiş olursun, hatta üç. Bir, hatam; iki, karşımdakine yük; üç, ALLAH’ıma yol gösterme. ALLAH’ım kim hatalı bilir.