SEYYİT YUNUS, "Dar geleni açalım, zor bileni geçelim." dedi, durağa deste koydu. Durak; alıp götüren, uyanı getirendir. (Resim verilir: SEYYİT YUNUS) Yaz dendi, yaprak silindi, soydan bilindi, YUNUS diye anıldı. YUNUS EMRE değil. Yedi yüz yılın öncesi duyan, seçenlerin gülünü, bilenlerin goncası. Yerim soruldu, Şam'da dürüldü, YEMEN'de görüldü, KÂBE'de sarıldı.  

“SEYYİT YUNUS söze geldi, ‘Güzel.’ diye dize geldi; ‘SAHİP.’ dedi eli aldı,
gölgede olanı buldu.
Yedi ayda, yedi günde,
yedinci saat; uyuma verir.”