Günümde aşure meydanda kaynatılır, her görene verilirdi. Verecek gücü olana göre, meydanda dururdu.
Kimi köy meydanında, kimi mahalle meydanında,
kimi bahçesinde, kimi yuvanın ocağında.
Mahallede kaynar ise, başka mahalleden gelen olmaz.
O mahallenin hakkına göz koymaz.
Köy meydanında kaynayan kazana,
bütün köy davetli sayılır. Tasını alan gelir.
Aymakta olanın, kaymağa niyeti olmaz.
Aşureyi açtık, güzel olay dedik.
Kulunu kuluna bağlayan ALLAH’ım,
kuluna sevap kapıları açan ALLAH’ım.
SEN VERDİN, biz aldık;
yuvamızda hallendik, halimize şükrettik.  


Kazan köy meydanında kurulur, aşure kaynatılır.
Cümle kul davetli sayılır.
Tasını alan gelsin, sunulanı alsın.


Kurbandan, zekattan ne bekledi isen;
aşureden de onu bekle.