Ona de ki;
yanmadığı alevde kor aramasın,
bacadan medet beklemesin,
‘Hava ordan gelir’ demesin.
Hava, kapıdan pencereden gelir;
bacadan sadece duman gider.
Ordan medet bekleyen,
karanlığa hükmeder.
Bacaya arkasını dönsün.
‘Pencere göremedim, hayrına eremedim’
dedikçe, kapıyı bulamaz.
Yoklukta, varlığa sevgi duyulmaz.
Varlıkta yokluğa düşene, tekme atılmaz.
dumanın yerinde baca örtülmez.
Ocağına baca yaptığın an,
ateş sende kalacak, dumanı gidecek.
Bülbül öter, söz biter;
gül açılır, kış biter;
her baca, ne yakarsan yak, tüter.
|