Gelen YÜCE’den temsilci.
Bedene sahip olduğu için,
çıkışa öyle bir yardımcı gerekli idi.
Anlatalım.
Günde alemin görüntüsünü alabilmek için,
bedenden ayrı kalmak gerekir.
Ne var ki bedenden, kendi halinde tam bir ayrılık olamaz. Onun için elinden, birinin tutması gereklidir.
Yani daha kuvvetli bir güç.
ALLAH’ım BURAK’ı onun için gönderdi.
Ancak BURAK’tan kuvvet alınca,
bedeni tamamen terk edebildi.
Çünkü bedenin hesabı dürülmeden,
CAN’ı bırakmaz.
CAN’ımı RUH’um ile besledim.
Bedeni ayır.


Cami olan CEBRAİL,
devrini bulan, mor renge ahenk veren,
yeşil ile dünyaya dolan…
(Mor renk hakikat mı?)
O; çamdan nefes alır,
çamdan nefes verir durur,
AKDEVE olur yoldan yola ulaştırır,
BURAK olur halden hale dolaştırır…
Değişmeyen varlık darlığa yönelir,
duyana duymayana selam verir.
Geyik, soğukta kendinde olana uyar,
sıcakta vereni duyar.
Can, düşman değildir kula;
pişmanlığa düşürmezse,
aldığı bir nefesi DOST adına taşırmazsa!
CEBRAİL, İBRAHİM’e isim verdi, yol verdi;
İSMAİL’e baktı da,
koç olup bıçak altına girdi