KUR’AN’ı sopa ile öğreten hocayı yere yatırmalı.
Önce kulu ona sevdirmeli, sevmeyi öğretmeli. Öğreneceğini; kulu sevenden öğren ki, doğruyu bulasın. 


Hocanın yolu ALLAH’ımın YOLU değildir.
Dedim, çamuru dahi sev, çünkü sebeple verilmiş.
Kula selamını esirgeme, ‘Kimdir bu?’ deme.
Kim olursa olsun, yeter ki ALLAH’ımdan gelsin.


Her bir EVLİYA, onbir öğretmen yetiştirir.
‘Hoca.’ diyene, ‘Yanlıştır.’ derim.
Hoca, hatmeder; öğretmen, öğretir.


‘Hocam!’ dediğiniz, kaderi yazdığını sandığınız;
kendine yazılanı bilir mi?
‘ALLAH’ım!’ deyin, O’na duacı olun.
Dumanını dağıtsın, yavruları öyle eğitsin.
Ne var ki; dumanlı olsa da,
sadece sizlere dumanını üfleyebilir.
Kaderinize asla nokta koyamaz,
çünkü gücü yetmez.