Önce yurdun, sonra yuvan.
Yurdunun selameti,
 yuvanın selametine eşittir.
 

Duyguyu köreltmeyin.
‘Yurduma-yuvama
selamet ver ALLAH’ım.’ deyin.
Yurdumun güneşi,
her günden parlak olsun.
Yurdumun şarkısı, her dilde söylensin.
Yurdumda komşunun sazı çalınmasın.
Hummalı olanlar, sözde vatanı koruyanlar,
saptığı hatayı, ‘Kahramanlık.’ diyenler;
hatasını bilsinler, ALLAH’ımdan af dilesinler.
 AMİN.
Devlet, isyana yer verenlerin
isyanını bastırmakta aciz kalmaz.


Okumayı dilemek güzel,
eğer faydalı olmayı düşünürsen.
Omuza yük koyabilir misin?
Cümlenin yüküne yardımcı olabilir misin?
Ayağını cümle için atabilir misin?
Adını değil, yurdunu düşünebilir misin?
O zaman ‘Cümle için yaşadım.’ diyebilirsin.
Her kul, ‘Cümle.’ dese;
zaten harp olmaz, kimse kimseyi vurmaz.
‘ALLAH’ım YARATTI.’ dense,
kuluna kurşun atılmaz