Suyumuz, miyarımızdır,
gönlümüz ayarımızdır,
Anadolu diyarımızdır.
YUNUS


...batıya doğuyu açacak kapı;
içinde bulunduğunuz,
‘Vatanım’ dediğiniz yerdir.
Unutmayın, oralara YUNUS adı,
MEVLÂNA adı yürümüştür. 


Günün geleninde, vurulan her tokat geriye dönecek.
‘Şifa almaya geldik’ denilip, kapınız çalınacak.
‘Nasıl?’ denildi.
Vatanım denen yerde,
yatanın çokluğu kapıları açar.
Açılan kapılar, dost olan her kulu yoluna çeker.
Dost dedik açalım, cümlede şüpheyi silelim.
Bende-bana diyen kulun, kapısı açılmaz.
SEN’den-cümleye dedik te,
düşman asla olamaz.
Kapılar açılacak derken,
vatan kapısı dedik.
Çoklukta tekliği,
vatanda bulduk.
Cümlesi gelsin diye çağırdık.


“MEYDAN’a geldim, sırtını duamız ile sıvadım” dedi,
OLUHA kendine YARDIMCI geldi,
dileyenin sırtını sıvadı.
“Soyuna huyuna, gönlüne sevinçle baktım,
omuzuna niyazımı nazar boncuğu diye taktım.
Saygıyı kendine, sevgiyi cümleye mal et!
(Peki siz nasıl erdiniz?)
OĞUL seçilmiş kulu idi ALLAH’ımın.
(Not: OLUHA BACI, GANİ PEYGAMBER’in anasıdır)
(Ama sen de onun annesi olduğuna göre
mübarek bir insansın)
Ayağıma asla üşenmedim,
yerden aldım, serden verdim,
-(‘Ser’ nedir?) Baş-
yeminden uzak kaldım.
ANADOLU vatanımız oldu.
(Türk müsün?) EYVALLAH.
(Niçin zenci oldun?) Yedi kuşak ezelden.”