Beden katı, gönül yumuşak yerde olsun.
Beylik bedende, kimlik gönülde.
Beyi bey yapan, gönül harcıdır.
Yağmur sevilir, toprağı suladıkça;
yağmurdan kaçılır, sel olup kazıdıkça.
Beyi bey yapan da, yağmurun toprağı sulaması gibi.


"...Veren O, alan O, bilen O, gören O!
Beyler-beyler, yerden göğe kime kimlik eyler?
Elbet o da bilecektir, beyliği kendinde görecek,
‘ALLAH’ım!’ dedikte, beylikten soyunacak"
dedi, PİR SULTAN ABDAL