(‘Ben ALLAH’ım!’ demenin gerçek anlamı nedir,
HALLACI MANSUR gibi?)
Bilirse de yumağına mal etmez. Açık.
Ben neyim? ALLAH’ımın NURU değil miyim,
O'ndan bir parça değil miyim?
‘Ben O'ndanım’ dersem, yalan mı söylemiş olurum? Dünyada olanın bedeni mi mani?
Geldik nereden, döndük nereye?
Geldiğimiz yerden, NUR olarak geldik, bedene girdik; dönüşte bedeni bıraktık, NUR olarak döndük.
Demek ki NUR’u bedene hapsettik.
Elbet hapseden biz değil!
İşte ince bir nokta.
Bedene hapsettiğin, seni vardırmaz.
Anlaşılmadı. NUR’u bedene aldın, varlığını bildin mi? Bilirsin, ne ile?
YARATAN’ı, yaratılanı seversin;
işte o zaman, verilen NUR’u görmüş olursun.
Sevdiğin müddetçe kullanmış olursun.
YARATAN’ı bilmezsen, yaratılanı sevmezsen;
NUR’unu, bedene hapsetmiş olursun,
o zaman 'Ben ALLAH’ım!' diyene şaşar kalırsın.


Aradığım nedir dedin mi,
kendi kendine sordun mu?
'ENEL HAK.' denen odur ki;
her yaratılan O'ndan O'na, andan ana.
Aydın günün güneşi, yakar kulda ateşi.
Sanma güneş ayrı yakar,
her kuluna aynı bakar.