Hiçlik doğuştadır, ölüşte değil.
Kafeste kuş, kuş mudur?
Kuş demek; sonsuzda kanat açabilen,
dilediği yere konabilendir.
 Kafese giren, kendinden geçendir.
Kendinden geçene, hiç denir.
Kuş kafese girdikte, senin esirindir.
Senin için öter, kendi için figan eder.


Dünyanın yaratılışı kul içindir.
Kulun silindiği gün, dünyanın boşluğudur.
Boşluk, hiçliktir.
Hiçliği fena diye tefsir etmişler.
YARATAN’a.
Yarattığı gündeki doğuştan gölgede kaldık, güneşi aradık;
güneşi buldukta yandık,
gölgede olan her kula sen de gel yan dedik.
Dünya gölge, ne mutlu gölgede güneşi bulana.


LA HAVLE’yi dilden gönülden düşürmeyelim.
Söz, senindir.
Ben, hiçim.
KUDRETİ’nin verdiğini, hiçliğim ile bildim.
KUDRETİ’ni hiç olduğum için bildim.
Hiç olmasaydım,
KUDRETİ’ne ortak koşmuş olurdum.


CAN ile CANAN BİR oldukta, semada dirlik vardır.
CAN ile CANAN’ı ayırdıkta, arada çokluk vardır.
Çokluğu çıkar, hiçliği bul ki;
BİRLİK’te mutluluğa eresin.