Nimet kula dünya malı gibi gelir.
Halbuki en büyük nimet YÜCE’den gelen HİKMET’tir.


VASFI’na erenin, HİKMETİ’ni görenin; üstünlüğü nedir? Gönlünün açık oluşu.
Her gönlünü açan, HİKMETİ’ne erer.


Soruyu soru ile cevaplandırayım.
Dilenen; ALLAH’ımın İLMİ midir, yoksa HİKMETİ midir? HİKMETİ burada, İLMİ oradadır.
Çözeyim diyen kulu, zordadır.
Gayret; İLMİ’ne ermek midir,
yoksa HİKMETİ’ni görmek midir?
İLMİ’ne elbet eremezsin, vermedikçe;
HİKMETİ’ni göremezsin, ermedikçe.
Ermek; tekamül etmek midir,
yoksa gömleğinden sıyrılmak mıdır?
Gömleğini sıyır ki göresin,
RUH’un açıklığına eresin.
Her kulun RUH’u paktır,
çünkü onu veren HAK’tır.
Alacağın vereceğin O’nadır,
ereceğin göreceğin O’dur.
O’ndan geldik, O’na döneceğiz.
Sıyrıldı isek dünyada öleceğiz, ölmeden bileceğiz. Bileceğimiz nedir?
O’nun SIRLARI değil, kendimiz.


Her düğümün
HAK HİKMETİ’nden nasib alanlar tarafından çözülsün.


Hizmet O'nadır himmet O'ndan,
hikmet bizlere hayrette kalmazsak.


   Hizmete hizmet, himmete delildir.
Hizmete hazır olmak, HİKMETE açık kalmaktır! ‘HİKMETİ’nden sual olmaz!’ denilen,
hizmetinize layık olduğunuz yeri bildirilendir.


HAZRETİ EBUBEKİR der ki:
“Seyre geldiysen güzeli, yerde bırakma gazeli!
Himmeti hizmetini bekler,
hizmetinin olduğu yerde hikmetini saklar.
Hizmetini bütünle ki, saklı olanı bulasın.”