ALLAH’ımın Sözcüsü,
zamanı vermiş,
“Zamana uyulsun.” demiş.
Kulun kaygusu neymiş?
Günde devletine uyulur.
Kanun emrine,
kulun uyması gereklidir.  


Maz, yasanın; kanun, yumağın.
Maz yumak: yasa, örf ve adet,
cemiyetin kurduğu kanun.
Yapmazsan, kanun seni cezalandırmaz.
Ancak, cemiyet cezalandırır.
Kanun her zaman seni bağlar.
Onun için, kendini önce yasalara alıştır ki,
kanun zorlu gelmesin.


Olmadan oldu diyen,
hamlığı kendinde arasın.
Reysen gelmezse, gıyabında hükmolunur.
Gıyabına aldığı hükme itirazı olan,
HAKK’a şikayette bulunsun.
HAK’tan alacağı cevap,
“KANUNA UYMAYAN, CEZASINA UYSUN.” DER.
Şeriat, devlet kanununa riayeti emreder.


Kulun dünyada yaptığı,
dünya cezası ile çekilir.
Dediğim kanun iledir.
Daha önce verdim,
hatalı bulsan dahi
devletinin kanununa
uymak mecburiyetindesin.
Gizlilik, ALLAH’ım için mevcut değildir.
Uymadığın halde,
ALLAH’ımın huzurunda da asi sayılırsın.
Cemiyetin dışında kalan,
gözden uzak dahi olsa
kendi kendini cezalandırsa;
bağlandığımız birlik,
neden yolunu çevirsin?