Niyet, kesin karardır.
Karar YÜCE’nin, niyet senin.
‘Ağacı dikeyim’ niyettir,
‘Meyvesini yiyeyim’ niyettir.
Yemek, nasip.


Karar, geldiği yerde;
kural, verdiği gündedir.


Çevreyi değil çehreni düşün.
 De ki; ‘Beklediğim
SEN’den ALLAH’ım,
bulacağım SEN’in.
Verdiğin ile dolacağım,
 karar vermeden
SEN’den bekleyeceğim.
Uyacağım duyacağım,
 ‘EYVALLAH!’ diyeceğim’
MERKEZ


Devrilen hiç bir ağaç, yapısından değildir.
Gayrete düşse düşmese kayguda kalmaz,
çünkü olayı kendinden bilmez;
‘ALLAH’ımdan!’ der kaydına öyle güler,
çünkü gerçek kayıtlara sahiptir.
Ağaç, alıcı vericidir.
Gökler nerden alır nereye verir?
KARAR elbet YÜCE’dedir;
kayıt, ağaçtadır.
MERKEZ


Miyar diye aldığımız,
gönülden bildiğimizdir;
yolun gidişine uyduğumuz,
DOST ADI’na gelişimizdir.
Cümlenize selam olsun;
her kararda kul,
RABB’inden geleni bilsin!