Kul, süsü etraf için yapıyorum sanır,
halbuki yalnız kendini düşünür.
Asla yanlış değildir.
Dağlar-taşlar dahi süslenir,
kul niye süslenmesin?
Yalnız kulun süsü de,
dağların süsü gibi, sade olsun.
Aşırı giden her şey, göze çirkin görünür.
Çünkü dağın heybetine, sadelik yaraşır.


Güzellikte aradığın nedir?
Yüzde ben mi?
Kulunun yüzünde görmediğin güzelliği,
gönlünde aramaya çalış.
Soymadığın elmanın,
kabuğunda rengi güzeldir.
Soyduğun elmanın, tadı güzeldir.
Onun için kul da süslendikçe güzelleşir.
ALLAH’ım güzelliği öyle övmüştür.
Süslenmenin kadına yakıştığı da
gene meyve misalidir.
Erkek ağaç meyve vermez.


Kuşlardan sesi aldık,
çiçeklerden süsü bildik,
her güzelde RABB’im dedik