Yeşil yaprak yol üzere,
duvar durur temel üzerine.
Temel sağlam olmazsa,
kul sıvayı boşa vurmasın.


Camiyi bine eden;
neymiş demeden,
ne olacağı sormadan,
temele girmiş.
Güçlük, temeli atmadadır.
Binanı çıkmak kolay.
Sohbetin en güzeli;
temeli atıldıkta, duvarı örüldükte,
tezyinatına düşüldüktedir.
Çünkü temeli, temel ustası yapar;
duvarı, duvarcı;
tezyinat, çok yönlüdür.
Temeli-duvarı kimse övmez,
onun ustası gizli kalır.
Tezyinatını yapan övünür, seyreden över.
ALLAH’ım hal ehli kuluna;
hem temeli, hem duvarı,
hem de tezyinatı övmeyi nasip kılmıştır.
ALLAH’ıma emanet olasınız,
önce temeli göresiniz.
ALLAH’a ısmarladık.
GÜLÜMÜZ gönlümüzde.
Dileğimizce analım,
temelimizdir bilelim.
Uymak o’nu bilmektir,
bilirim demek değil.


Cümleyi aştınız, temeli deştiniz,
duvarı ölçtünüz, neticeyi örtülü bıraktınız.
Neticeyi söyleyim;
başa dönmek, temelden başlamak.
GÜL’ü çizdik.
Temel; verilen KİTAP’tır,
temel KUR’AN’dır.
Duvarları, DÖRT HALİFE’si.
‘Cümlemiz PEYGAMBERİMİZ’e uyalım.’ dedikte;
o’nun sözünü değil,
her Hali’ni alalım,
bünyemize mal edelim.
Onun temeline,
gönül duvarlarımızı örelim.


Binanın temelinde,
her kulunun emelinde,
günden güne dönüş vardır.
Yapıda düzen, temelde başlar.


Eğri olan temele düz duvar kurulur mu?
YUNUS