09 ocak 1969
Vazifemiz gönül eylemek, fal bakmak değil;
Yol göstermek.
Allah ona bir ruhu vazifelendirip gönderir
Onun yolunu, gününü Allah tayin eder bildirir
Kulu şaşırtır
O da, ya vazgeçer ya da Allah yolunu seçer
Yolunu bulur ve yolunda ışıklanır,
Aydınlanır, aydınlatır

l0 şubat 1969
Onların da ayrı ayrı vazifeleri var
Sizinle gelip her zaman görüşemezler
Dünyanın yoğurulacak kulları
Allah'ın ayırılacak kulları
Hep onların vazifeleridir
Yobazların avladıkları gafilleri
Onlar ayırır kayırır
Oyuna geleni uyarır

02 mart 1969
O'ndan gelen, O'na gider
Arayana yol verir, bizleri vekil eder
Garib’im benim kolum
Ben cümlenize rehber

19 mart 1969
Mümin dedim ben size
Dediğim benim değil Allah'ın sözüdür
Ben kulu ayırmam, ayırıp kayırmam
Gönül bağı olanı, yudum içeni, yol seçeni
Allah görür ayırır
Ulu’sunu gönderir
Gelmez diye kim demiş?
Kim demiş yanılmış
O kul Ulu görmemiş
Elinden tutulmamış
Allah sundursun, yüreğini yundursun
Gider gelir türbeye, dilek verir Dedeye
Ulu ruhu yok ise
Ondan yolu yok ise ne gider?
Gider yalvarır, Allah'tan diler
Allah verir dilekleri
Ulu, gülmeyenin, yol soranın yardımcısı olur
Dileyenin, Allah’tan isteyenin yardımcısıdır
Allah’ımın emirlerini yerine getiririz
Kulları aydınlatırız türlü vesile ile
Allah yol gösterici
Yolları, gönlü açık olan anlar
Umduğunu bulamayan
Gaipten haber alamayan, olmaz der yanılır
Anarsanız içiniz coşar, yola koşar; Allah yol açar.
Ne mutlu koşana

26 mayıs 1969
Siz Omarile konuşurken gittim geldim
Mekanım burası dedim sana
Gönül yolu kısadır
Gittiğim yer Fransa’dır
Oradaki mümin kulun gönlü bana kasadır
Gönlü kapalı oldu
Günü bilmez, yol arar bulmaz, yönden anlamaz
Gittim, kasayı açtım, geldim
Anladın mı kasayı?
Kul bunalır; Gönlü pak ise, gönül kapısı kapalı ise
Allah’ından diler
Gönülden açılsam Allah’ım desem
Allah duyar, görür, bilir, Ulu’yu gönderir
Aç gönül kapını, ver mümini yolunu
Veririz, açarız, mümin kulu yuyarız
Kul hemen ferahlar, Allah'ına şükreder
......
Mevlâm benim, ben Mevlâmın
O'ndan gelenim
Allah'ım dedim, söz yalvardım
Olsun diye yakardım
Olandan, gelenden sual yok dedi
Kulumu senden çok severim dedi
Hayırdan başka ne veririm dedi
Duydum andım, sonra döndüm
Dediğime pişman oldum
Ben Allah’ımla kulunun arasına nasıl girdim?
Ben kimim; Allah’ıma kulu için yalvardım?
Kul gönülden anarsa
Allah’ından dilerse
Muradı olur, hayrı bulur
Benim vazifem;
Yol vermek, ışık tutmak
Yuvam dedim Allah’ımdan izin aldım
Mümin kula yol verdim, dileyene söyledim
Kul dilerse yalvarsın Allah’ım desin
Biz de ona kefil oluruz, yardım ederiz
Gümüş yoldan altın yola çeviririz
Madde değil mana yolu kıymetli
Yumuşak gidelim, yol verelim
Cümlemize hayır dileyelim
Madde bizden uzak
Mananın içindeyiz.

6 haziran 1969
Sunduk sudan, verdik yoldan
Olanı gördük, dünya dedik
Dünya niyet, dertli dünya bu kadar
Senin huzur dilediğin benim de dileğimdir
Yolumuzdan sana da nasip vereyim
Sunalım, dileyelim, sana huzur verelim
Yalnız deme, kötü söz söyleme
Acı gelir, sizleri gücendirir
Senin yapacağın sabır; Dayandığın kadar
Dayanamadın mı çağır, demedim bağır
De ki; Dedem sabır, dayanamadım,
Yardımcı gönder Allah'ım
Gelirim.

10 ağustos 1969
Yumuşak görsek
Yunus’un gönlüne uydursak
Sabırdan bir katre alsak
Kulun gönlüne versek
Biz de huzur buluruz

06 aralık 1969
Omar der ki;
Allah'ım her işi hesaplamış
Kulun düşünmesini kolaylamış
Bütün yükü üstüne almış
Ne mutlu o kula ki, Allah’ın katında vazife almış
Allah’ımın işini değil kulun yolunu kolaylarız
Vazifemiz, kulları için

7 aralık 1969
Niyaz eden her kula
Allah’ımın emri ile giderim, yol veririm

17 aralık 1969
Gönül yolu uydu, mümin kulu duydumu
Ulu’su gelir, olayı görür

tarihsiz(1) 1970
Olumumuz cümleye hizmet

tarihsiz(4) 1970
Manayı görmeden gidersin
Size göre yıllarca ararsın
Bize göre zaman yok
İşte mahzun görülen ruhlar onlardır
Düşünür durur, manayı arar
Allah’ın affını bekler

tarihsiz(6) 1970
Yorulmak faniye, ayakla gelmedim

tarihsiz(1) 1970
Dünya büyükse, kulu çok ise
Bize de vazifeler verilmiş ise
Gidip gelmek, dönüp durmak, vazifemizdir

2 ocak 1970
Niyazımız hep bir olmak
Daha da ulularla sizleri konuşturmak

6 ocak 1970
Allah’tan geldiğimiz gibiyiz
Dünyada olduğumuz gibi değil

11 ocak 1970
Yolum kullara Samanyolu ile bağlanır

12 ocak 1970
Gittik yattık kaç yüzyıl
Kalktık baktık, sözü verdik
Yattık mı?
Öyle denir, kul avunur
Mezarın manası; Kulun misafirhanesi

l3 ocak 1970(1)
Güne geldik söz ile
Yolu verdik öz ile
İmtihanı biz verdik
Göçte gönüldeki iman ile
Ağızdaki yolumuzu bize veren
Bize veli mührünü atan Allah’ımın adı ile
Size geldik yol vermeye
Yolunuzu aydınlatmaya
Aydınlık gün dilemeye

8 mart 1970
Suyun olduğu yerde güller büyür
Olmayan yerde toprak kuru kalır
Onun için, Ulu’nun suyumdan vereyim dediğini boş almayın
Bende iman varş senden alacak değilim demeyin
Benzeyiş bu.
Toprakta hayat olmasa
Suyu verince yeşermez
Gönül suyu da budur

03 haziran 1970
Aklına geldiğim an bil ki ordayım
Geldiğim an aklındayım

10 haziran 1970
Sanmayın ki Ulu kul kendi için kulları yoluna çağırır
Kulunu Allah’ına götürmeye
Yanlışını düzeltmeye çalışır

16 haziran 1970
Dünyada kalan yok, gidene bak
Layık olduğu gün gelir vazifesini alır

22 temmuz 1970
Bilin, anda aranızdayım
Elbet gelirim
Çünkü çağırılırım
Anda anıldığım yerdeyim
Anılmak dileğimdir
Yardımı sevinçle karşılarım
Yalnız ben değil
Hangi ruhu yardıma çağırırsan seve seve gelir
Gücünce yardımcı olur
Vazifeli olanın yardımı Daha YM olur
Allah’ım kulunu burada öyle mükâfatlandırır
Öbür ruhlar gücenmez mi? dersen
Bu alem hırs alemi değil ki
Senin benim davası olsun
Her ruh kendine verilenle yetinir
Dünyadaki ölçüsüne boyun büker

24 temmuz 1970
Uzaklık yakınlık faniye
Benim için, ya orda ya burada
Mevlâna her yerde
Sevildiği gönülde
Anıldığı havada
Dilendiği yuvada

31 temmuz 1970
Senin gönül toprağına su gerek
Ulu’nun da gönül toprağına su gerek
Her yaratılanın suya ihtiyacı var
Rehberi değil, bütün Ulular’ı dedim

31 ağustos 1970
Ulular da dünyadaki beden hizmetiyle bilinir
Yol öylece yürünür

5 eylül 1970
Gelenler, yol verenler birbirine benzemez
Aynı yolda yürümez
Ne var ki, aynı yola götürür

9 kasım 1970
Suyunu aldığın, yardıma çağırdığın her Ulu gelir
Ne var ki, sen birinin adını dilersin
Her Ulu, herkesin
......
Fincana Ulu girmez

tarihsiz(4) 1971
Dünya adı Lokman, ahiret ad almaz
......
Derdiğin gülleri
Sevdiğin Uluları
Hepsini dersen, yanında bulursun
Şüphen olmasın
Nasıl sığar? demesin
Dedim; An gelir noktaya girer
An gelir dünyayı doldurur
Sevenlerle bir olur, bir kalıp doldurur
An gelir dağılır, gönüllere sığdırır

26 ocak 1971
Dünyaya gelmiş göçmüş cümle Uluları bilir misiniz?
Söylense tanır mısınız?

12 şubat 1971
Allah’ımın adına çağırdığın Ulu seni bırakmaz

25 şubat 1971
Ulu’yu sen seçmezsin
Allah’ım sana gönderir

27 şubat 1971
Bu yolun tek mürşidi değilim
Danışır konuşur
Yardım der koşuşuruz

04 mart 1971
Zaman bize andır

14 mart 1971
Ruh gelmez diyene de ki;
Ruh gelmezse Allah’ım göndermez mi?
Kim gelir?
Peygamberlere kim iletir?
Allah’ımın gönderdiği
Çok yüce ruhlar vasıtasıyla
Niyazları, kitapları ne verir?
Ruhları bırakın diyene de ki;
Tutmaya zaten gücümüz yetmez
Gelen vazife için gelir
Sözün şurası doğru ki;
Gelene dünyadan boşuna sorulur
Söylenen, zaten gün gelince görülür

17 mart 1971
Her Ulunun bir verişi vardır
Verdiğim de sudur. İman.
Dağdaki de Uludur; Verdiği güç yoludur
Bağdaki de Uludur; Verdiği göç yoludur
Benimki aşk yoludur
Ulu vardır, namaz niyaz yolu verir
Kulu o yola çağırır
O yolla Allah'ımı bildirir
Ulu vardır, yolun sadece yardım ile olduğunu öğretir
Ben de, sevginin zaten her ikisine götürdüğünü bildirir
Evvela sevmeyi öğretirim

21 mart 1971
Ulular anıldığı yerde, anıldığı an bulunurlar
Topluca anılırsa; Meclisi kurarlar
Andığınız an muradınız ile anın ki
Cümlesi alsın, Yüce’ye iletsin
Kefil olan, olduğu kulun gönlünü bilendir
Almayı bilene veremem demez
Olmayacağı kula müjdelemez
Ulunun kulu olmaz; Ulu kula vasidir
Ay ışığı nasıl her yuvayı aydınlatır
Ne var ki, penceresi açıksa

27 mart 1971
Ne kulun, ne Allah’ımın aracıya elbet ihtiyacı yok
Kul zaten Allah’ımın nurundan yarattığıdır
Ne var ki, yolun karanlık ise
Allah’ım yoluna rehber gönderir
Işık verir, aracı değil
......
Unutulmasın,
Allah’ım hiçbir kulunu
Yardımcısız bırakmaz
Tesadüf dediğin her olay
Senin gücünün yetmeyeceği
Hesaba dahildir
Ve bu tesadüfü sana
Ulun vasıtası ile gösterir
İnsanın bulmasına ne hacet
Yüce Allah’ım gönderir
Seçim, ne kulun ne Ulunundur
Sadece Allah’ımdandır

12 nisan 1971
Korku neden?
Unutulmasın;
Her kulun Ulusu başına gelir, Duasını ona verir
Ulusu her kulun gönül dalgasına göre olur elbet
MERKEZ EFENDİ,
İstanbul’da yatan asker Yorgi’nin de Ulusudur
Kendini Allah’ıma adayan
Kuluna hizmetim olsun diyen her kul
İster Hıristiyan, ister Budist olsun
Mertebesini alır

14 nisan 1971
Dede yolda yolcu
Kullarına hancı
Yollarına fenerci
Işığım yettiğince dileyene vermek vazifem
Her yolun yolcusu
Her yolcunun elçisi olur
......
Allah’ım ayağını atmasını bilmeyene
Yardımcı gönderir
Bilip de doğru atmayana
Yardımcı ne yapsın

01 ağustos 1971
Su aşktır
Suyunu kararsan hamurun olur
Ulun seni yoğurur

23 ağustos 1971
Seyahat size
Bizler ay ışığı misali her an her yerde

22 eylül 1971
Koruk, olmadan ermez
Ermeyen üzüm şarap vermez
Kul Ulusuz kalmaz
Gelen seni yalnız bırakmaz
Yeter ki dile, Allah'ım, de
Yardımcını iste

27 eylül 1971
Körük olandan ateşi sor
Allah’ım ateşini yakmaz
Ateşin senin malın
Ateşini yakan Ulundur
Ulunu bulduran yolundur
Yolunu bulduran gönlündür
Gönlünü yoluna bağlayan aşkındır
Hepsi zincir olur
Aynı daire içinde döner durur

04 ekim 1971
Yardımı alabilmek için layık olabilmek gereklidir
Her kulun Ulusu olur
Ne var ki Ulu yardımını Allah’ımın izni ile yapabilir
Allah’ım da layık olan kuluna
Ulu'sunu yardımcı gönderir
Ulu’su olup da yardımını yapamadığı günde
Ulu’su azap duyar, duacı olur:
Allah’ım yolunu çevir, dünyaya doyur ,ahiretini duyur
Uysun, duysun
Yardımcıyı bulsun

05 ekim 1971
Mahzun kalan Ulularını da
Allah’ım sevindirsin
Her kulun Ulu’su olur
O Ulu Allah’ımın izni ile
Kuluna yardımcı gelir
Eğer ki Ulu’nun yardımcı olduğu kul
Hata etmiş ise
Ulu’su mahzun olur
Faydalı olamadım der, üzülür
Eğer Ulunuzdan yardım gördüğünüzden
Şüpheniz var ise tövbekar olunuz
Allah’ımdan Ulunuzun yardımını dileyiniz
Daha önce dedim;
Gelenler Allah’ımın izni ile gelir
Hata eden kuldan izin kaldırılır
Elbet Ulunuz mahzun olur
Allah’ım izinleri kaldırmasın
Sizleri ve bizleri mahzun koymasın

2l kasım 1971
Neden sizlere geldim?
Dünyadan ahiret yolunu buldurmaya
Sorgusuz sualsiz mi gideriz? derseniz
Sorgu sualde yanınızda oluruz

11 mart 1972
Gönüllerde soru vardır;
Sizler güneşi görür müsünüz?
Bizler o kadar büyük Nur içindeyiz ki
Sizin güneşi görüşünüz
Bize gece yaktığınız kandil gibi görünür
Güneşte sadece kulu aydınlatan ateş mevcuttur
Bizlerdeki ateş Güneşten çok büyüktür

11 ağustos 1972
Hiçbir kul yardımcısız yol alamaz
Ne var ki yardımcı dünyadan değil
Allah’ımın gönderdiği
Kulumu gözet dediği alemdendir

10 eylül 1972
Bizim verişimiz kesintisiz olur
Dünya mürşidi ölçüyü bedenden gözler
Bizler gönülden
Doğrudan doğruya ruhlar ile buluşur
Yüce’nin verdiği ölçüler içinde konuşuruz
Olgunluğu beden ile değil gönül ile tartışırız

14 aralık 1972
Her kul ulusunun aşkını çeker
Ta ki aşkı noktaya gelip bir oluncaya kadar
Noktaya gelip bir olmak nedir?
Noktadan başlayıp kainatı sardıkta
Varacağın nokta yine aynıdır
Aşkın sana şimdi kainatı sardırmada
Ta ki başladığın noktaya geldikte
Ulunu Yüce’nin gölgesi göreceksin
Onda kainatı bulacaksın
Hepsi bir nokta imiş diyeceksin
Birliğe orda ereceksin
Çünkü ne sen O’nda ayrı, ne O senden gayrıdır
O’ndan gelmedik mi?
O’nu bulmadık mı?
Sıfatları ile var olmadık mı?
Aslında zatı ile var olduk
Sıfatları ile varlığımızı bildik
O’na dönmedik mi?
Demek ki O’ndan ayrı değiliz
Ve O’ndan gayrı değiliz

04 mayıs 1973
Adı bilinmedik ulular
Dünya ile kıyamet arasındaki ruhların yardımcısı olurlar
Onları dünyada bilmenin gereği yoktur
Dünyada adı bilinenler
Dünyanın kuluna hizmet eder

27 temmuz 1973
Ulular sözünden alacağın şudur;
Cümle dinlerin üzerine çıkmış
O’nu her hali ile idrak etmiş
İdrakini dünyada bilmiş
Bilmeyene vermiş kullarıdır

25 aralık 1973
Dünyadan her ayrılan dünyaya vazifeli gelmez
Uluların dünyaya yardımcı oluşu
Dünyadaki hizmetleriyle değil
Dünyadan gelenlere de hizmetleri gerekir
Gelenin vazifesi dünyaya
Gelmeyenin vazifesi dDünyadan gelenlere

01 mart 1974
Ulular sadece ışık tutar, yol gösterir
Hakk’ın emriyle yolunu korur
Veren de O
Gören de O
Ele gelen de O
O’nun ile doluyuz
O’nun Hay vasfı ile halliyiz

30 ocak 1976
Ayağın yok gelmeye
Dilin yok söylemeye dediler
YUNUS olduğumdan şüpheye düştüler
Yazan söyler, çizen çözer diye akıl koydular
Yazan bilmez, çizen çözmez
Öyle oldukta gelenden şüpheye düşülmez
Sizlerin var olduğunuzu bildiğiniz kadar
Bizler de varız, var olacağız
Birlikte bulduk, birliğe gidenle beraber olacağız
Çevreden mi, çehreden mi gelirsiniz? dendi
Çevreyi dünyada bıraktık
Çehreyi dileyene sattık
Aldığımız kadar veririz
Yedi yönde dünyayı çeviririz
......
Ayağımız yoksa kaynağımız var
Dilimiz yoksa elimiz var
Cümle ile olan gönlümüz var
Yok olan var olana gelir mi?
Bilmediğini verir mi?

27 şubat 1976
Kul kendi bulamayacağı yolda yardımcısı gelir
Niyaz ile ruhuna yardımcı olmaya çalışır

10 kasım 1976
Yerimiz, yönümüz gönüllerde
Gelişimiz, dilendiğimiz anda

16 ekim 1977
Yaprak yaprağa benzemez
Çiçek aynı kokuyu vermez
Ulular her yuvaya postu sermez
Katıldık sohbete diyenlerde
Her hal ile sabır görülmez
Olanı olduğu gibi alalım
Sevgimizi bilene bilmeyene verelim
Bildiğim denilmesin; Elbet bilinendir
Ne var ki, yazımız cümleye okunandır
Ulular vericidir; Allah'ım vazifeli kılar
Sabırda olmayan Uluya gelmez
Sabırsız olsa Ulu denilmez
Sabırsızlık kuldadır

17 ekim 1977
Konuk değiliz, Yuvadayız
Denilmesin yerde değil havadayız
Kucak açan her kuldayız

21 kasım 1977
Aldığımız kadar veririz
Sonsuza kadar görürüz
Sonsuzdan maksat;
Her kulun görüş, alış, duyuş frekansıdır

10 ekim 1979
Gelen gelmeyen denmez
Her var olan gelmez
Her var olanın görevi vardır
Sadece selamını iletirler

04 ocak 1980
Yemen’den geldiğimiz
Görenden olduğumuz
Seveni bildiğimiz açıktır

25 eylül 1981
Gelmeyi dilediğimiz için değil
Emrine uyduğumuz için geliriz

28 ekim 1982
Her kulun yardımcısı vardır
Ne var ki yardımcı
Allah’ına yöneldiği anda hizmetini yapabilir
Kul Allah’ıma yönelmezse
Allah’ım yardımcısı ile arasına perde gerer

07 ocak 1983
Geleceğin yazısı günden hazırdır
Düzeni kuran
Kurduğu düzende görevleri veren O’dur
Sözün düzenini biz veririz

31 mayıs 1983
Ne ayrıdayız
Ne sizlerden gayrıdayız
Yüzünüzde peçe varsa
Elbet biz de kaygudayız
(SORU: Peçe nedir?)
Şüphe
Senden benden gelişmez
Şüphe bizlerde buluşmaz

02 şubat 1984
Katkımız sevgidir
Etkimiz evrensel

02 mayıs 1984
Anadolu’da ve
Dünya’nın her yerinde
Yaşamış ve yaşamakta olan
Gönül erleri vardır
Mevlâna’lar, Yunus’lar
Hacı Bektaş’lar, Pir Sultan Abdal’lar
Bize örnek olmuşlar
Kurdukları çevrede hala yaşamaktalar ve
İlanihaye yaşayacaklardır

17 ağustos 1984
Biz güzele güzel deriz
Biz kuluna yol veririz
Allah’ım açtı ise yürür

21 ağustos 1984
Yüce’ye sığındı isen Ulular yardımındadır

14 şubat 1985
Nehirler taşmasın
Topraklar şaşmasın
Taşlar yola düşmesin diye
Yollarınızı bilir de geliriz
Dileyenleri görür de buluruz
Resulünün selamı ile gölgeleri sileriz

26 eylül 1985
Kainatın her bir konusunda ayrı görevli görevini peyler
Sonra da hizmetlerine paylar

05 aralık 1985
Aynı sofrada oturur, aynı aşı ayrı ayrı pişiririz

22 mayıs 1986
Destan yazmaya değil
Gönüllere fistan dikmeye geliriz