Gül bahçesi sizlerin,
GÜL tanesi bizlerin midir?
Gül bahçesi TANRI’nın,
GÜL tanesi cümlenindir.
Cümlemiz BİR olalım,
GÜLÜMÜZ’ü bilelim,
GÜL’ün Gülleri’ni sevelim.
EHLİ BEYT’İ.


 Güneş ile ay.
Manaya verirsen;
RESULÜ ile,
miracını bilen EHLİBEYT’i.
Günümüz onlardan ışık alır,
gecemiz onlarla aydınlanır.


Hal ile dediğin, BEYT'ine bağlandığındır.
BEYT; RESULÜ'nden gelen,
ALİ ile dağılan, dört yön diye bilinenin düğümüdür. RESULÜ yolumuzun Güneşi'dir;
BEYT'i, AŞK'ımızın ateşidir;
SAHABELER'i, yolumuzun ışığıdır.


Her çiçek bir rengine bürünür,
sevgiliden gelen ile görünür.
Sesime şahit kulağımdır,
sevgime şahit ÖZ’ümdür.
‘DOST1’ dedik çağırdık,
fidanlarda eğilenleri gördük,
‘RAHMET ALLAH’ım!’ dedik.
YAR gelir, cümlede hazzı bulur.
Çam dalına ermiş eli,
yakasına takmış GÜL’ü.
Yapraklarını saydım yedişer,
adlarını okudum EHLİ BEYT.