ALLAH’ım layık kulunu;
dünyada dinlendirir,
gönlünü dillendirir,
yolunu güllendirir


Dünya; merhamet dilemek için değil,
layık olmak için çalışmalı.

Layık olmayan kullar,
denizi çöplü görür, nasibini almaz,
kirli diye giremez.
Bilinse ki deniz kir tutmaz.


ALLAH’ım dilediğine vermekten aciz değildir.
Oldurmayı dilediğini oldurur.
Yol münasip olması için,
verilen ele layık olmak gerek.
Verilen eli değiştirmek,
kendi yolunu sapıtır,
MEYDAN’a gelen kulu geri çevirir.


Yaratılan her kul layıktır,
layık olmayan yaratılmaz.


Layık olan kuluna, dilediği nasibi verir.
Vermeyi sevene, verme kuvvetini gösterir.


Gelişimiz, elbet layık kullarına;
verişimiz, dileyen her kula.
‘Layık olmayan var mı?’ denir.
‘Bilenle bilmeyen bir olur mu?’
sözünde bu düğüm çözülür.
Veren, layık olan;
alan, layık olmasına çalışandır,
çalışılandır.