Ağaç sana şahitlik eder.
‘Burada biri vardı.’ der,
o da nasip ise eğer.
Kula şahadet edecek, ancak gönlüdür.


Kuvvet elden değil, gönüldendir.
Şahadet sözden değil, izdendir! 


Ses ile ÖZ, kayıttadır;
hal ile ÖZ, şahitte.
Şehadet, O'ndan sana,
senden banadır.
YUNUS


RABB’in DOKSANDOKUZ İSMİ,
ADEM’e nasip olmuş.
S: (GARİB’e hitaben)
Sen, ADEM’i nasıl yorumluyorsun?
  C: ADEM bütün İSİMLER’in gerçeğini bilmiş,
biz ötesine gayret etmemişiz.
S: Biz, ADEM’in bildiklerini bilmiyoruz?
   C: Evet. Bilmemiz, öğrenmemiz için her şey açık.
S: HAZRETİ MUHAMMED’in durumu nedir?
   C: KUR’AN’ı yazan o.
S: CEBRAİL’e ne ihtiyacı vardı?
   C: RUH'un, araca ihtiyacı olmaz.
S: Bedenli halde iken mi, serbest halde iken mi?
  C: Güneş’e çıplak gözle bakamazsın,
ateşi elinle tutamazsın.
RABB’in RESULÜ’ne muhabbeti,
RESULÜ’nün RABB’ine merbutiyeti
ezelden ebede kadar olduğu halde,
gine de O’na bakabilmesi için
gözüne yeşil perdeyi örtmesi gereklidir.
S: Perdeden murad, CEBRAİL mi?
   C: EYVALLAH.
S: CEBRAİL, ona perde mi oldu,
onun NUR’unu ateşten korumak için?
   C: ADEM’e yedi rengi şal yaptılar, sırtına örttüler.
S: Yedi perdenin açılması,
insanın sırlarının açılması mı?
  C: ‘Gözünün gördüğü yerde,
aklının erdiği günde;
her birini al, talip olana ver!’ dediler,
insanda yedi hevesi ADEM ile inşa ettiler.
S: Yedi hevesi isimlendirir misiniz?
   C: EDEP, MUHABBET, ASALET,
ADALET, SAHAVET, MERHAMET, ŞAHADET.
(‘Şahadet çıktı. Edeple başlayıp,
şahadetle bitirdi.’ diye konuşulur...)
Yedi renk her kulun arkasından koşar,
kimi gönlünü açar,
kimi ‘Bana ne.’ der kaçar.