Mertlikten doğan sertlik,
namerdi korkutur.


Yumuşak olmazsan, sertte sertliği dene.
Yumuşakta yumuşaklık her kula gelmez,
aradığını bulmaz.
Kuma taşı atarsan parçalanır mı?
Ancak taş taşta parçalanır.
Taşı kuma attın mı, sadece çukuru kalır.
Rüzgar gelir onu da düzeltir.


Serti sertte dene, serti yumuşakta kıramazsın.
Eğer kendin sert isen, yumuşakta eriyeyim deme; kaybolur gidersin, kumlara gömülürsün.
Çünkü yumuşak serti eritemez;
taşı kuma atarsan gömülür,
kayboluş odur.
Taşı taşa çarparsan,
kırılır-ufalanır.


doğrunun söylenişinde
büyük-küçük kayırımı yoktur,
sadece  kırıcı olmamak gerekir.
Ayağına bakıp tozunu söylersen, kırıcı olur.
Her olayda, kırıcı olmamak gereklidir.
'Ağaç yaş iken eğilir.' sözü ordan gelir.
Dalları kırıldık ta, sadece gövde kaldıkta,
kendini bulur.


Sert geleni elden at.
Sert geleni dilden at.
Sert geleni gönlünden at.