‘Kitap yazmakla, sohbet etmek nedir?’
Sohbet; gelenle kalanın,
gönülden alanın-verenin,
sözle anlaşması.
Kitap; AŞK’ın en üstüne çıkıp, feryat etmesi.
Sohbet, feryatla edilmez.
Yerini ayırmalı.

kitap neden yazılır?
Raf süslesin diye değil.


Bir kitap bitende,
ikinciye aynı gün başlanmaz.

İkinci kitaba hazır olunuz

Kitabın hazırlanışına yardımcı olunacak.

Daha önce verdim;
sözümüz cümleye, zümreye değil.
Konuşulduğu gibi yapılanda, zümrede kalır.
‘Nasıl olur?’ diye düşünülmesin.
Güne kadar geleni, siz mi düşündünüz?
Kitap olacak, teksir değil.
Dileyen kendi elinde olanı yapsın,
tamamı bizde kalsın.

Gelelim yazımızın son sözüne,
yani biten kitabın sonuna.
“Güne verilen yazımız;
kulun yoluna ışık olsun diye,
dünya yükünden kurtulsun diye idi.
Okunsun, her derde deva aransın, cevabı bulunsun. Kitabımız okuyup ta,
‘Hala derdime deva bulamadım’ diyen;
uyansın, yeniden okusun.
Mutlaka devasını bulacak,
yolunu alacaktır.

İkinci kitabımız,
sohbetin yolunu bulanlara,
AŞK’ını arayanlaradır.
Yolunu arayan, birinci kitaba döner.


Düşüncenin açığını verdim.
ALLAH’tır yolun aslı,
ve yol KUR’AN’ı KERİM ile tamamlanır.
TEVRAT, İNCİL, ZEBUR,
yola girişi gösterir;
KUR’AN-I KERİM varışı.


Ne MEVLÂNA, ne BEKTAŞ, ne HACI BAYRAM VELİ. ALLAH’ımdan gelmiş PİR olmuş her kulu,
tek KİTAB’ın sahibidir.
‘Sahip’ dedim, yanlışlık yok.
KİTAP kuluna verilmedi mi?
Madem öyle, her kul onun sahibidir.
Eğer sahip olayım derse;
ALLAH’ımın ADI’na mı yazıldı,
kulunun yoluna mı?
Yolumuz hep birdir, ADEM’den bu yana,
‘ALLAH’ım!’ dedikte.
Almazsan soralım mı,
‘Neden vermedin?’ diyelim mi? 


İlmine girmeden,
‘Yolundayım’ diyemezsin.
‘İlmi nedir?’ dersen;
O’nu bulman,
O’ndan olanı bilmen,
O’ndan gelene uyman.
İlim, kitapta değil gönüldedir.
Kitapta sadece erkan bulunur.


Konuyu derdest edelim.
Koğuş misali değil,
dergah misali her hale uyalım.
Üç duyalım, bir diyelim,
kitabı öylece dürelim.
Üç elden üç dilden geçsin,
dağınık olan toplansın!


DÖRT KİTAB'ı bilelim,
'BİR ALEM'dir' diyelim;
dört mevsimde bulalım,
her hale öylece uyalım.
MERYEM

DÖRT KİTAB'ın verdiği,
kainatı bir BÜTÜN'de kardığı açıktır.
MERYEM


“Dört KİTAB’ı okuyan,
birbirine dokuyan,
RESULÜ ile oluşan,
HAK YOLU’nda buluşan;
Dört Kapıyı aşandır,
HAK ADI’na koşandır.”
dedi, MERKEZ’im


Seyreden her zerreye sorsan, ‘Nereye?’;
diyecek ki, ‘ÇAĞIRAN'a’
Doğruyu bildiğim an, demde düşümdeki zan.
YEMEN'den çağrılıdır.
Kement atmadan gideceğin,
ASLI'na an be an varacağın yerdir.
Kayalar dahi durur,
ağaçlar daldan-dala verir,
kayıtta olana her bir varlık katılır.
İşte senin KİTAB'ın,
O'ndaki KİTAB'ın senin olan parçasıdır.

KİTAB BİR'dir,
BİR'lenmeyi bekler.