Kul kendi kendisini ölçsün.
Ne var ki ölçüyü, gönlüne değil, yoluna versin.


Olumuna söz ettiğin her kulun,
HAKK’ına el uzatmış olursun.
‘Ne demektir?’ denir.
Daha önce verdim.
Kulun ölçüsü ALLAH’ımdadır dedim.
Sen o ölçüye söz edersen,
ALLAH’ıma güç gelir.


Her avuç pirinç, aynı sayıda olmaz.
Gene de ölçümü, bir avuçtur.


Gelen geçeni siler, zaman nesilleri böler.
Bilenin bildiği kendine ölçüdür, gelene alçıdır.
MERYEM


Kul kulun ölçüsü olur amma,
   ölçü veremez.
   Defterde yazılanı
   dilediğince silemez.
   Hatalı görse bile
   kapısını çeviremez.


Gölgeyi açacağız, el ele geçeceğiz;
DOST KAPISI’nda, DOST suyu içeceğiz.
Ölçüye yer verene de ki:
‘Ne senden, ne benden,
ölçü ALLAH’ımdandır!
YAHYA


‘Altı adım atarsam, menzile varırım’ diyen,
kendinden kendine ölçü vurandır.
Kuldan kula ölçü olmaz.
Kul, kendine asla ölçü vuramaz.
Bildiğim ile övünsem de,
bilmediklerim ile ömrümce dövünürüm;
öyle ise, bilgimin ölçüsünü
hangi teraziye vururum?