Sonsuzdan içeri giremedim,
sonunu bulamadım ki içini göreyim.
‘Neyin?’ dersiniz.
Bir şeyin bittiği yerde, başka bir şey başlar.
Yüzlerce senede sonuna varamadım.
Ne demektir?
Sonu yok.


Sonsuzluk güzeldir.


Hummalı olanda huzur aransa;
dünyayı siler geçer, huzuru kuşta arar.
‘Neden?’ dersen, ‘Sonsuzluk onundur.’ der.
Aslında sonsuzluk kulundur.
Elbet kul olduğunu bilirsen,
dünya küçüktür dersen;
suda balık avlamaya değil,
sonsuzu bulmaya çalışırsın.
Kuyuda renk olmaz,
çünkü sonsuza bakmaz.
Deryanın rengi,
sonsuzdur dengi.


'Hasret nedir?' demeden,
   kul hakkını yemeden;
   şarkı söyledik sonsuzu bilerek,
   'Günüm olumsuz.' diyene umut vererek,
   sevene sevmeyene gülerek.


“...Sonsuz, yaratılmışlığın dairesindedir.
Dumansız gökte,
‘Sonsuza selam.’ sözünü bulursun.”
dedi, YUNUS’um her gününde
andığı ile yandığına cümlenizi emanet etti.