“Yoğurt yedim güle-güle, güzel dedim bile-bile, kar diledim yana-yana.” dedi, KAR HATUN adını öyle aldı. “Cenk olursa, kazanan sensin diyeceğim. Kumdan aldığını bilecek, taş gelirse kıracak; bilmediğin her konuyu kuracaksın, gün gelecek en güzeli bulacaksın.” dedi, güzelden güzeli müjdeledi. ‘En güzel nedir?’ diyene sözümüz: her yaratılanı güzel görmeye alışırsa gözümüz, güzelden güzeli bulmuş oluruz.” dedi, KAR HATUN selamladı yürüdü.

“Üzüm aldım elime, sözü verdim geline, saçının her teline HAK ADI’nı okudum, bilgisini gönülde dokudum.” dedi, KAR SULTAN selamladı yürüdü.

“Fistan giydim telli, ALLAH’ım niyetim belli.” dedi, LOHUSA HATUN söze geldi: “Komşuya niyaz ettim, sofrasına oturdum, yapısını gönülden kutladım, aşına tuzunu kattım. Aldığını bildi, her lokmasını ‘O’ndan gelene…’ dedi, böldü. ‘Gelmeyen oldu ise, hatam var mı?’ dedi, mahzun oldu. Her sofrasını açan, yanında bizi bulsun.” dedi, LOHUSA HATUN yürüdü, selamını cümlenize iletti. 

“Kar yağsa ayaz olur, kainat beyaz olur, yapılan niyaz olur. Aldık geldik bilerek, her satırda bularak. Dert ile silmeyelim, ne gelse kuldan bilmeyelim, açanın yerini kapatana vermeyelim.” dedi, KAR SULTAN sözü aldı, selama durdu. Yanlış değil! KAR HATUN da, KAR SULTAN da birdir.

“Kar yağdı kışa geldi, toprağı buzu deldi, her yerde günü sordu, yaz günü helva kardı.” dedi, KAR SULTAN söze geldi: “Bağladım dizimi, bekledim sözümü, HAK ile ÖZ’ümü, renkten renge üzümü. ‘Yesem.’ dedim bilemedim, geldiğim hali bulamadım, havuz gördüm dalamadım. Kardan medet bekledim, sözü kara ekledim. Başımı bağladılar, ayakucumda ağladılar, soranın gönlünü dağladılar. Bilmediler NUR’u ile yıkandığımı, bilmediler gerçek yöne döndüğümü. Komşu aldı elimi, ebe sordu halimi, dediler ‘Rengi sarı mı?’ ÖZ ile oluştum, ÖZ’de Sevgili ile buluştum; DOST ile dostluğunu kurdum, bilmeden sözünde kaldım, her anaya yardımcı oldum.” “Hiç bir evlat YARDIMCI’sız değildir, yalnız kalmaz.” dedi, KAR HATUN selamladı. 

“ ‘Eken de sen, biçen de…’ denilir. Biz taneleri verdik, toprağı gördük, RABB’imden RAHMET’ini diledik. El-ele oluşup ta, bir çatıda buluşup ta, ekenlerle olduk. ALLAH’ım RAZI olsun, cümlesi NUR’u ile dolsun.” dedi, MERKEZ’im sözü aldı: “LOHUSA ile sözü, BİRLİK’e getirdik, yaprağına yazılanı beraberce okuduk. (Basılan kitap mı?) EYVALLAH. Dedik ki; ‘Kulların ÖZ’ü de BİR, sözü de… ALLAH’ım RAZI olsun, orucunuza oruç katsın.’ ” Selam ile geçtiler, selameti sizlerle seçtiler.