(Resim verilir) HAZRETİ AYŞE. Yumuşak olasın, yolunu bulasın, ULU’nu bilesin. ‘Dardayım.’ diyesin, ULU’nu çağırasın diye hediye verdi. Selamladı gitti. “Unutmasın ansın. Duasını göndersin. Yardımını beklesin.” ALLAH’ımın kullarına LÜTFU’dur. Bilene ne mutlu.

(Resim verildi) Miyarını ölçünü ALLAH’ım bilir, gönlüne göre ULU’nu verir. HAZRETİ AYİŞE. Umulduğu gibi değil, sevildiği gibi. Gelişi, gönüle kuvvet verişidir, elini kolunu bağlayışıdır. Yolunu bilmeyen, kuluna uymayana asi olur. Duman verme, gönül koyanı kırma.

(Resim verildi) Gönül aydın. Gelen, meclisi bulanlardan ALLAH’ım hoşnut olsun. Resim hediye eden, HAZRETİ AYİŞE. Cümlenize yardımcı olsun.

Sunmak diledi, lambayı ele aldı. YUVA’ya geldi HAZRETİ AYŞE: “Men-dilmiş almayın, yük yumağa katmayın.” der, selamlar gider.

HAZRETİ AYİŞE der ki: “Kaçınan olmadan, gocunma. Bilmeden yüründükte; hak olanı görürsün, nasibini bilirsin. Kaçınma olan, HAK’tan gelendir. ‘Öyle mi, böyle mi?’ diyen, kaçınandır. Gocunma, kuldan bilendir. ‘Tencerem büyük olsa, aşım çokça kaynasa.’ dersin, ateşe koyarsın. Nasibin olmayan, tencereyi de götürür.”

(Resim verildi: HAZRETİ AYŞE) ‘Adını sorduğun, diyenin (HAZRETİ AYŞE’nin) duasını vermeye çalış.’ diyelim. Yolunu ona bağlayalım. AYŞE’nin yolunda olsun, YM desin, yardımcısı bilsin.

 
 HAZRETİ AYİŞE der ki: “Gözümde NURU ile öğündüm, ayrılıkta dövündüm. Göçümde kavuştum, dövündüğüme yerindim. Kulluk, hatasızlık demek değildir. ALLAH’ım gözyaşını, ağlayasın diye vermiş.

‘Ayağım götürdü mü? Gerçeği buldurdu mu?’ diyene AYİŞA der ki: “Arayan gider, aradığını bulur.” AYİŞE der ki: “Umduğun, bulduğun olacak, yol kısa gelecek. Dilenen, sorulandır. Sorulan, görülendir. EYVALLAH.”

AYİŞE: "Söz alana, sözüm yolda uyanadır." dedi, ele el verdi.