O’nun EMRİ’ne karşı çıkılmaz,
“OL!” dediğine ‘Dur’ denilmez.

Dostluğumuz ne senin, ne benim,
ne de bir başka kulun sözü değildir.
Sadece “OL!” diyenin,
YOL AÇAN’ın EMRİ’dir.

YÜCE, “OL!” dediği kulda yanılır mı?
Gözde NUR, gönülde AŞK,
mecliste sohbetimiz eksik kalmasın.
GARİB’in yükünden, gücü eksilmesin.
‘Amin’ diyelim, duacı olalım.
Bilelim ki emir; “OL!” diyendedir,
“VAKİT, ÖL.” diyendedir.


‘Kulun niyeti, YÜCE’nin niyeti’ denemez.
YÜCE niyet etmez, sadece “OL!” DER.

VARLIK, YÜCE’nin “OL!” DEDİĞİ’ndedir.
ALLAH’ımın ZATI’nda vardır.
SIFATI’nda şu anda sen var mısın?
Elbet varsın, çünkü sen “OL!” dediğisin,
O’nun NURU’ndan VERDİĞİ’sin.
Kulun diğer manası, kül.
Kül, olun dolma halidir.
Önce “OL!” der, sonra kül eder.
“KÜL!” dediğinde,
KENDİ VARLIĞI’na katar.
‘O’na kul ol’ dediğinde,
hizmet manasına alırsınız.
Aslında, O’na katıl manasınadır.


Gönlümüz O’nunla oldukta,
O’nunla miraca çıkmış olmaz mıyız?
Gönül gönle bağlandıkta,
çözecek bulunur mu?
‘Ben her an
ALLAH’ım ve RESULÜ ile
beraberim.’ demek için,
EVLİYA olmak gerekmez.
Ne var ki; ADI ile değil,
VARLIĞI ile beraber olmak.
O’nun ‘OL!’ dediği,
kulluğu sınırladığı yerde bulunmak;
O’nun ile beraber olmaktır.
‘Kulluk sınırlı mıdır?’ derseniz, elbet.
Maznun niye ceza görür?
Ya suç işlediğinden, yahut niyet ettiğinden.
‘Suçu işleten ALLAH’ım’ dersen,
niyetinden tövbe et.
Kaybına kahır etme,
fakrına utanç duyma,
yemediğin aşın hasretine düşme ki;
sınırı aşmayasın.


Zerre oluşta, O’ndan gelişte;
yeniyi bulduk mu?
‘OL’ denende, O’na uyduk mu?


“Kayalar düze inmez, kopmadı ise;
deryalar sözü vermez,
yerden geleni katmadı ise.
Aldık verdik sözünü,
‘Güzel’ dedik ÖZ’ünü,
HAK yazmıştır yazını.
Gördüğün halde,
bulduğun yolda ‘OL!’ denilen günde
‘Seninle olacağız’ dediğimiz,
görgüde verdiğimizdir”
dedi, SARI ANA


O senin ile senden değil,
sen O'nun ile O'ndansın.
'Gel!' diyene uyarsam,
gönlümde olanı duyarım;
'OL!' diyene uyarsam,
YAZAN'dan bilirim.
'OL!' diyen elbet RABB'imdir,
YAZAN da.


“...Bilmeyi dilemek,
kulun gerçeğini tanımasıdır.
‘Gerçek nedir?’ dersen,
 ‘OL!’ denileni ÖZ’ünde bulmak.”
dedi, KAYGUSUZ ile HACI BAYRAM


“...Gönül derde düşmeden,
kulu zorda şaşmadan,
suyu bentten taşmadan,
‘OL!’ denen EMRE uyacağız.
Oldurduğu güzelliği,
bilerek duyacağız.”
dedi, YUNUS’um