yolda olan şehidin,
anında dediğin sorduğun Mehmet’in.
Olmuşun gelmişin,
memleket korumuşun duanı almışın.
Gönlü hoş olmuş, selamın vermiş.
Selamını alır seni selamlar.


(Topluca mezara gömme konusunda sorulur)
Konsa ne olur, şehit şüheda ayrılır mı,
olmasa ALLAH’ım denk getirir mi?
‘Ayrı anılması?’ dersen, topraktan mı anarsın.
Gönülden anılsa olmaz mı, yerini bulmaz mı?
Neden bozulmaz?
Bedenin aldığı akımdan.
Elbet lütuf.
Akıma gönül katılır, beden akımla yoğrulur.
Onun için ALLAH’ımın EMRİ olmasa,
İZNİ de olmaz.


HAZRETİ HÜSEYİN, şehitlerin PİR’i.
Geçit aramadı, kadere boyun eğdi.
HÜSEYİN, yumağına edilen ezadan;
HASAN, düşürüldüğü kazadan şehit oldu.


Şehit, HAK YOLU’nda şehit olur, gerisi şahit olur.
Dinini, namusunu, yurdunu, yuvasını
korumayı vazife bilen,
vazifesinde ölene şehit denir.
Yurdunun namusu, senin namusun değil mi?
Gelene durursan, vurana vurursan;
vazifeni yapmış olursun, çünkü orada kanun yoktur. Kanunun olmadığı yerde, cürüme yer verilmez.
Harp kanun dinlemez.
Harp; eğer vatan müdafaası ise,
koruyucusu şehit olur.
Saldıran, şehit olmaz.


Şehitleri bekleyen kim?
Kuğular mı, martılar mı?


Her kulun dileği, kısa yoldan HAKK’a varmak.
Meczub olmak, şehit düşmek,
HAKK’ı HAK’ta bilmekten değildir.
Aymayı bilemeyeceğe, HAKK’ın RAHMETİ’dir.
Dilenen şehitlik odur.
Şehit ayrı, şüheda ayrıdır.
EYVALLAH.
Şehit emre uyup gidene,
şüheda HAK ADI’na savaşana denir.


Şehitlikten maksat;
ölmek değil, olumu vermektir,
olumda sesini duyurmaktır.