Şekle değil, ÖZ’üne değer verin.
Şekil, kulun benzetmek istediğidir.
ÖZ, YM olumun verdiğidir.
Şekli dileğince çevirebilirsin,
ÖZ’ü olduğu gibi görürsün.


Aynayı ele aldıkta gördüğün,
baktığın yüzündür.
Nasıl bakarsan, öyle görürsün.
NURU'na sahip oldukta, baktıkça erirsin.
Şekil heykele gereklidir, kul şekilden uzaktır.
'Nasıl?' denilir.
Kulun şekli, günden güne uymaz,
maddi ve manevi uymaz.
'Nasıl?' denilir.
Doğdukta bebek, büyür ve ihtiyar olur.
Demek ki beden de bir şekle bağlı değildir.
Öyle oldukta, katı kalıba yer vermek,
kulu ne eğitir ne öğütür.


Sevmeyi dilediğimiz kimdir?
Şekil değil.
Sevmek dilenmez, sevilir.
Seveceğini aramak hayal etmektir.
Hayalinde olanı değil,
gözünde kulağında, teninde yönünde
ne varsa sev.
‘Ayağım götürmez, dilim bitirmez’ dersen;
olduğun yeri düşün, orada olanı sev.
‘Hata bulmayım mı, ikaz etmeyim mi?’ dersiniz.
Hata, şekilde bulunmaz; fikir de değil.
(Hata fikirde mi vardır?) EYVALLAH.
Şekil YARATAN’da, fikir yaratılanda.
Yaratılan her an hataya düşebilir,
YARATAN asla.
Güzellik; fikir yorumunda dahi kırmadan,
kırılmadan söze girebilmededir;
överek düzeni gösterebilmededir.


Denizde havada, taşta toprakta aradığın,
şekilde sorduğundur.
Şekilde dünya vardır.
Var olana dünya dardır.
HACI BAYRAM


bahçede çiçeğin çeşidi görülür.
'Güzellik, renklerdedir.' denirse bölünür.
Daire öyle oluşur ki, renk şekil koku buluşur,
birbiri ile halleşir, uyum ordadır.