Şerri kul yaratır,
yanına-yönüne-yorganına düşman olur;
ALLAH’ın verdiğine kanmaz,
başka kulda gözü olur.

‘HAK hayır verir.’ dense;
kötülük olmaz.


 Bilin ki, sizin ‘Şer oldu.’ deyip üzüldüğünüzün,
size ne büyük hayrı vardır.


SAMANYOLU kümeli.
Kümenin yükü meyyal olur ele gelir.
SAMANYOLU bilmez misiniz?
Dünyaya hayır verene meyyaldir dedim,
hayır olayını bildirdim.


Bir hayır yaptı isek, ‘Huzur orda.’ diyelim.
Huzuru, yaptığımızda arayalım.


Kul dileğince olmayanı ‘Hayırsız.’ der,
neyle ölçer?


VERDİĞİ’nde YARATAN’ımın,
hatalı bir şey çözmedim.
Verdiğini hayır yolunda verir,
ne var ki kulun niyetine uymazsa
‘Kötü.’ der yoğurur.
Unutmayın, ‘Hayırsız.’ dediğiniz her olay
hayra açılan kapıdır.
‘Günümüz söz ile, gayemiz saz ile.’ denirse;
hayır beklenir.
Günün göz ile, gözdeki yaş ile beklenirse;
hayırdan uzak kalır.


ALLAH’ım, hayıra yoran kulunu sever,
şerden uzak tutar.


ALLAH’ımın verdiği her şey hayırdır.


Her olay hayırdır, şerri kul yaratır.


ALLAH’ım, verdiğini ceza olsun diye değil,
hayır olduğu için verir.


‘ALLAH’ım!’ dedik, her geleni O'ndan bildik.
‘Kötü gün de SEN’den.’ dedik,
boyun büktük,
hayır olduğuna inandık.


Kul olur ‘ALLAH’ım!’ der, sonra döner dövünür.
Başına geleni kulun zararı bilir.
‘ALLAH’ım!’ dediğinde,
neden olayın iyisini ALLAH’tan,
kötüsünü kuldan bilirsin?
Her verilen olay, hayırdır;
sana şer gelse bile.
Mana; şer olan kulun dilinde,
hayır olan ALLAH’ımın elindedir.


‘Kaderim kötü.’ diyen,
her olaya tersi yüzünden bakandır.
Nasıl ki aynanın parlak yüzünde aydınlığı görürsün,
arkasını çevirirsen kara yüzünü görürsün.
Şer dediğin olaylar da,
çevirdiğiniz zaman aynanın parlak yüzüne benzer.
Zahiri değil, vakıadır olay.


‘ALLAH’ım!’ diyen, VERDİĞİ’ne uyar.
ALLAH’ım NURU ile yoğurduğu kuluna,
şer vermeye kıyar mı?
Senin için şer olan,
bilesin hayıra açılan kapıdır.


ALLAH’ım hayır olmayanı kuluna vermez.


hayır olmayana, ALLAH’ım izin vermez.


Verilen, DÜZENİ’dir.
Kalender olmak değil,
aynen ALLAH’ıma havale etmek gereklidir.
Aynen havale etmek nedir?
 ‘VERDİĞİN en doğrusudur,
bana doğru olanı GÖSTER.
Görmezsem, AFFIN’a sığınırım;
 hata bulursam, görmemin körlüğüdür’


‘MEVLANA CELALEDDİN RUMİ’ dendim,
öyle anıldım; gönüllerde, adım ile yer buldum.
Ölmeden öldüm, sormadan buldum.
Neden soraydım, O’ndan gelene karışaydım?
VERDİĞİ hayır ise, VERMEDİĞİ şer olsun.
Gönle uymayanda, neden uygunsuzluk görülsün?
Verdiği sinek dahi, mademki gereklidir;
varsın sıtması yaksın beni.


Koyun ile kuzuda, şer aranmaz.


YUNUS’um geldi:
“ ‘ALLAH’ım nerdesin,
derdimi görmez misin?’ dediğin anda;
seni kucaklar,
“ BEN BURADAYIM, SEN KENDİNİ BUL!” der.
Onun için derim, her olay O’ndan.
Yanılmayın, şer değil.
Seni-sana bulduranın, şer olduğu vaki midir?
Sorulanın açık manası şudur:
(Hayrün ve şerrün)
Her olay SENDEN’dir,
yanılsam şer desem dahi.
Mademki sonu SENİ bulmaktır,
badelmevt O’na kavuşmaktır.
Yorumu yanlış yapılır,
‘Hayır da şer de ALLAH’ımdan.’ denir.
Elbet her olay ALLAH’ımdandır.
Ne var ki, senin şer dediğin lütuftur.
Nefsim imtihanımı verdi,
benim bedenimi sıyırdı.
Neden?
Mantığıma uymayandan.


şer denilene, 'ALLAH’tandır' denilende,
huzursuz kalınmaz.


Dileğimiz; hayır bulasınız,
hayırlı olasınız.
YUNUS


Hayır bekleyen hayırla,
şer bekleyen şerle karşılaşır.
Ne var ki şer denen de, kulun yorumudur.


Şer gönülden silindikte,
serilen çiçekler görülür.


‘Hayır.’ dedik, her halde gördük.


‘ALLAH’ımın her yazdığı hayır.’ densin,
uyulsun.


ALLAH’ım hayır olana izin verir.
Hayır olmıyan yazılmaz.


Şerrinden korktuğun her olayda
sığındığın ALLAH’ımdır.
Demek ki, şer bildiğin senindir.


OMAR der ki:
"Şerden kaçayım diyen,
şerri kendi yaratır.
ALLAH'ım yolunu öyle aratır..."


Hayır diye doğduk biz,
hayır diye gördük biz,
'Hayır.' dedik sevdik biz.


“...Bilen bilmeyene eğilirse,
gününü hayırda geçirir.
Saymayın hayır diye işlediğinizi,
YARATAN bilir;
sormayın ‘Hayırda ne vardır?’
ALLAH’ım verir.
‘Sayarsam, düzene güzel görünür.’
diyene de ki:
‘Düzeni güzel yapan, güzelin kendisidir.' ”
dedi, selam ile gelen ALİ,
selamını cümlenize iletti.


denk gelen her olaydan
hayır olanı görmeye çalıştık.


“Şer, bilmeyene korkudur;
zor, bilmeyene yargıdır;
sır, çözmeyene sorgudur.
Ne şerden, ne zordan,
ne sırdan kaygunuz olmasın...”
HACI BAYRAM