Asaletin temeli, soydan değil huydandır.


Soydan gelen, aslı istenen nedir?
Soyun kula verdiği isim, kulun kula verdiği.
Sözünü gönle göre dediğin an, kulun gönül asaleti görülür. Ayağını çekersin, ‘Çimeni ezmeyeyim’ dersin;
o andaki düşüncen, senin RUH’unu niyetini bildirir.
Yoksa günde yüzlerce defa çimen ezersin.


Asalet, bedende değil gönüldedir.


Adalet, kulun maddi hakkını korur; asalet, şanını.
Mümin kul da, imanını korur.
İmandan nasibi olmayan;
önce asaletini, sonra adaletini kaybeder.
Korumak, eline verilmez ki.
İmanını kaybeden;
önce ahiretini, sonrada dünyasını kaybeder.


HAZRETİ İSA,
asaletin değil, yetimliğin örneği.


Asaletten maksat, feragat olmalı,
feragat nefsinde dolmalı.
Öyle dolmalı ki, nefsini yok etmeli.


'Her asıl olanın şekli var mıdır?' dersen;
asalet şekilden isim alır.
Ne var ki, ne isim alırsa alsın,
her hali ile asılda kalır.


Asi kulunun asalete dönmesi,
kendi nefsini yenmesi ile gerçekleşir.