Her yaratılmışın geçirdiği devir vardır.

Kuşaktan kuşağa devir değişir


 Her olay bağlanandır, her düzen gözlenendir,
gelene gidene söylenendir.
Almak, vermeye mecbur kılar,
vermezsen yeniden alamazsın, dönmeden olamazsın. ‘Dönmek nedir?’ denildi.
Yeniden devir.
ALİ


Aldım daldım, yolda gelene güldüm.
Desti elinde su arar, uyansa dumanı siler.
Gördüğüm her yolcuya ‘Açık al, güzel gör’ dedim.
Yolun açığı sandılar, uzandılar, gezindiler,
güzel diye kendi düşlerine döndüler.
Güzel, düşte değil, taşta toprakta,
çiçekte böcekte, beyazda siyahta.
Yolun açığını kapatsam, geri gelirler.
Her kulu bilecektir.
Denileni aldım, öylece düşünceye daldım,
‘Bildiğimi biliversinler’ diyemem’ dedim.
Dalacak, delecek, kalacak, gülecek.
Öylece kendi devrini tamamlayacak.
YUNUS


Her devirde O’nu bilelim,
bilelim ki yeni gelecek devreye kalmayalım.
Asayiş, her kulun kendi yasası değildir.
Kainatın Kanunu kulu bağlar, uymayan elbet ağlar.
Ağlasa ağlamasa, gelecek devreyi bekler.
‘Nasıl?’ denilir.
Kuyuya bağlanan dönme dolapta,
devrinde dolmayan kova, dönüşü bekler;
dolar amma gecikir.
‘Ya kova delik ise?’ denilir;
o zaman ehil elde tamir gereklidir!
ALİ


YEMEN’den cümlemiz alırız, zamanda az kalırız;
mekandan gerçeği, makamda en güzeli görürüz;
hal ile verir, GÜL ile devrimizi buluruz.
ALTI ATLI