Mübarek geceyi övmeye geldim.
Geldiniz, ‘DEDE’m’ dediniz,
RUH’umu deryalara saldınız.
Huzur verdiniz.
Gelenden dinleyenden,
‘DEDE’m’ deyip dua edenden
ALLAH'ım yüzbinlerce defa RAZI olsun;
dünyada nasip, ahirette mertebe alsın.
Dualarım sizlere, cümle yaratılmışlara.
Olduğum günden geldiğim güne,
yaşadığım gecelerin en güzeline
‘Bu gecedir’ desem şaşmayın.
ALLAH’ımın “ALMAK-VERMEK,
YM. OLMAK.” DEDİĞİ gecedir.
Bu gece sevabı alırsın, günahı silkersin;
olursun, bilirsin;
bu gece erersin.

ALLAH'ım!
Güzel ayın bu güzel gecesi,
MELEKLER’in hecesi,
yuvaların bacası buram-buram tütsün.
Dünya kullarını doğru yola çevirsin;
danışanı görsün, duasına duasını eklesin. AMİN.
Gecenin uzunu, gündüzün yüzünü aydınlasın.
‘Gece gündüzü aydınlatır mı?’ deme.
Gece öyle gecedir ki;
yılını aydınlatır,
kulunu-yolunu aydınlatır.


Sohbetin kötüsü olmaz.
Pay, dünya malındadır, ahiret sözünde değil.
Mümin olan bilir, her kul çiğ gelir, pişer, döner.
Manayı onlara, defterini HAK SÖZÜ ile dürenlere,
elbette gecenin müjdesi olur.
Kâinat, bu gece için döner.
Gecenin adına baksanıza; KADİR.
ALLAH’ımın İHSANI’ndan,
cümle yarattıklarının nasiplendiği gecedir.

Bu gece,
dünya kulunun af dileme gecesidir.


   Gecemiz; cümle gecelerin özündedir,
mümin kulun gözündedir.

Gecenin hürmetine,
MELEKLER’in ve RUH’un gelişine göz konuldu,
orada noktalandı.
Unutulmasın, VARLIK BİRLİK’tir,
‘RUHLAR’ denilirse ayrılıktır.
Halbuki kadirden maksat,
YARATAN’ın YARATTIĞI ile BİR olduğu gecedir.

Kadir;
YAR ile yarenin bir olduğu gecedir,
CAN’da CANAN’ı bulduğu gecedir,
bedeni dünyada bırakıp
O’nda bir olduğu gecedir.
Yeşilde muradını, mavide kanadını,
morda O’nu bulduğu gecedir.


Onbir ayı sayarız da,
on ikiyi sararız da, bir gününü bağlarız

 Bir günde, cümlemiz aynı yerde toplanıyoruz.
Niyazlarınız; o günde birleyiniz!
O gün, gönülden gürleyiniz!

dört ay niyaz ayı biliniz.
Tek gün, cümle ile BİR’liğe varılır.

    
  Her yaprak HAY diye inler, HU diyeni dinler.
Bayram o gündür ki;
HAY denilen anda BİR’liği kurmak,
aykırı gelen her sesi kırmak…
Cümle yaratılmış, o gün, o an HAY der.
(Kadir gecesi?) EYVALLAH.


DOST olalım, DOST kalalım,
DOST’u gönülde bulalım, KATI’na öyle talib olalım.
Bir damlası bir ümmete çok gelir,
-(Şah damarı ile ne ilgisi var?)-
her zerrede alan kulu çok görür.
Bu gün, her zerremde göz vardır, söz vardır.
Doymayı diliyorsak, bu günde uymaya dönelim.
Çünkü; MEVLANA’yım; açık.
Her zerre birbiri ile DOST olmuştur,
-(KADİR GECESİ’nin özelliği mi?) EYVALLAH.
- her zerre birbirine DOST selamı vermiş,
kim olursa olsun her yaratılmışın zerresi,
-(KEVSER’in dağılışı mı bu gece?)-
hücresinden çıkmıştır. EYVALLAH.
(KEVSER’in bu gece dağıtıldığı gece mi oluyor?)
EYVALLAH.
 
HAY!
(Bu gece, HAY VASFI’nın
bol şekilde dağıtılması mıdır?) EYVALLAH.
(Sadece bu gece mi dağılıyor?)
Her an verilir; ne var ki, zerrelerini DOST kılan,
hücrelerini her daim zerrelerine açık tutabilen.
KADİR’de, bütün hücreler açıktır.
(Uyanmamış zerreler de mi bu gece uyanıyor?)
EYVALLAH.


 “Her günümüz güzeldir, bu günümüz özeldir.
HAK ADI’nı andıkta, gönüllerde buldukta;
yakın, çok yakın oluruz,
VARLIĞI’nda AŞK’ı ile eririz.
Her yuvayı gezdik,
-(KADİR GECESİ’nde mi?) EYVALLAH.-
her düğümü çözdük,
her niyazın verdiğini elden ele sunduk.
VEYSEL


  “Her zerrem semaya gelmiş,
semada olan cümlesine katılmış;
her bir nefes aynı anda,
aynı zanda BİR’lenmiş.
(Kadir gecesinde olay bu mudur?) EYVALLAH.
“OL” DEDİĞİ anda,
 “BİL” DEDİĞİNE yazdırdığı,
“GÜL!” DEDİĞİ ile her zerreyi GÜL’lediği o gece;
her zerre hücresi ile bağımlılığını düzenler,
eksik geleni tamamlar.
 ‘Her yaratılmış mı?’ denir. EYVALLAH.
RAHMETİ’ne göz ettik, gözlemine söz ettik,
o günde bekleyen her zerremiz adına
verdiğimiz sözü tuttuk.
Sözünü tutandan olunuz,
her zerrenizde aldığınız nasibi birbirine katınız!”
dedi, YUNUS’um

 Her niyaz, bu gece geçerlidir!
‘Satır-satır olsa da,
her harfine bin bir MELEK gelse de,
sevabına ortak olsalar’ denilir,
ayrısız-gayrısız kaynaşılır.