Ayyaş değiliz sarhoşuz,
serkeş değiliz bir hoşuz.


 Ayyaş, söz güzel.
Gönül bozmayın, kulun yoluna taş koymayın.
İçer, içer de kendinden geçmez,
ayılır, güzellikleri görür.
Midesi, gözünü örtmez.


OSMAN der ki:
"Ayyaş olanın soydaşı, sarhoş olur..."


Ayyaş kime danışır?
Meyhaneciye niye danışsın?
Danışacağı önce CAN’ı, sonra kesesidir.
OSMAN


ayyaş olanın haline değil, havaline bakalım.


'Ayyaş, yolsuz mu?' denir.
Ayyaş, gönülden silmediği yere kadar.
EBUBEKİR

Ayyaşın ölçüsü, dertle.
'Derdim olmasa ayyaşlık etmem,
ağzıma katmam' denir,
kattığın zehirde aradığın bulunur.
Zahirde, zehirde, kahırda, AŞK'ta buldurur.


'Ayyaş yol bilmez' denirse de; o da varır.
Ne var ki, iki duvar arasında döne-döne ulaşır.
Uyan bilen, her gidenle halleşir.