Dönüşe perde açmak,
seyrine yumak sarmak, yersiz olur.
Yumuşak yol dile ki;
perde değil, kapı açılsın.
Perde, sadece seyrini verir.
Kapı, eşiğini ayağına serer.
Seyri seni coşturur, kapı seni koşturur


ALLAH’ımın ADINA açılan her kapı,
NUR ile donanır.
Sanma ki kapanır.
Her açılan kapının,
seni onsekizbin perdenin ötesine
götürdüğünü bilesin.


Yedinciye gelmezsen,
altıncıyı bilmezsen,
beşincide durmazsan,
dördüncüyü görmezsen,
üçüncüyü sormazsan,
ikinciyi sarmazsan,
birincide kalmazsan;
sözümüz saz olur, kulun niyeti naz olur.
Nazda duran, dünyayı sorandır

Yedinci perdeye geldik.
Yedinciye geldikte, birinciden söz edersek;
sözümüz saz olur.


 Sohbet açılırsa, her perde görülür.
Ne var ki, görmeyi bilen görür.
‘Perdeyi açan kim?’ dendi.
Perdeler, YÜCE’nin EMRİ’ndedir,
MELEKLER’in elindedir.


Seni sende, beni O’nda,
cümleyi BİR’de bul.
BİRLİK’te selamet,
BİRLİK’te keramet,
BİRLİK’te hayret,
BİRLİK’te hakikat vardır.
Her perdeyi BİRLİK açar.
BİRLİK’i bölen, kaçar.
Neden?
Hakikatten.


ALLAH'ım cümlenize perdelerini açacak.
Şüpheniz olmasın.


ALLAH'ım kainatı kuluna adım-adım açar.
Ne önce ne sonra.
Her nesil bir perde öteye geçer.
Perde; 'Bilim' denilen,
yoğun çalışma ile buldum sanılan,
gerçeğin ta kendisidir. 


kul, perdelidir.
'Sır' denen, kainatta değil sendedir.
Aynayı aldığında, nasıl ki kendini görürsün,
kainatı da kendinde bulursun.
'Bulursun' demekten maksat,
perdeleri açarsın, yani çözersin.


“Uzun yolu aşacağız,
HAK YOLU’na koşacağız,
her bilgide birer perde açacağız.”
dedi, EYYÜB’üm


Güneş’e çıplak gözle bakamazsın,
ateşi elinle tutamazsın.
RABB’in RESULÜ’ne muhabbeti,
RESULÜ’nün RABB’ine merbutiyeti
ezelden ebede kadar olduğu halde,
gine de O’na bakabilmesi için
gözüne yeşil perdeyi örtmesi gereklidir.